اثر بایوچار،کود نیتروژن و باکتری آزوسپیریلوم لیپوفروم بر شاخصهای کارایی مصرف نیتروژن گیاه برنج در شرایط آبیاری غرقاب و متناوب
نویسندگان
1 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 گروه زراعت،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران.
3 گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
4 گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیستفناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران.
doi
10.22067/agry.2021.20321.0چکیده
نیتروژن، یک عنصر ضروری برای گیاهان میباشد، بهمنظور بررسی شاخصهای کارایی مصرف نیتروژن برنج در تلفیق با بایوچار، باکتری آزوسپریلیوم لیپوفروم و نیتروژن در شرایط آبیاری غرقابی و تناوبی، آزمایشی بهصورت کرتهای دو بار خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شهر ساری در سال 1396 انجام گرفت. عامل اصلی، روش آبیاری در دو سطح آبیاری غرقاب و تناوبی و عامل فرعی تیمار کودی در نه سطح، 50، 75 و 100 درصد نیتروژن بههمراه صفر، 10 و 20 تن بایوچار در هکتار و عامل فرعی-فرعی، باکتری آزوسپریلیوم لیپوفروم در دو سطح بدون مایهزنی و مایهزنی با گیاهچه بود. نتایج نشان داد، بایوچار و نیتروژن، روشهای آبیاری و باکتری تأثیر معنیداری بر شاخصهای کارایی مصرف نیتروژن داشتند. کاربرد 20 تن بایوچار بههمراه 50 درصد نیتروژن و با مصرف باکتری توانست موجب افزایش معنیدار بهرهوری نسبی نیتروژن (بهترتیب 54/84 و 5/68 کیلوگرم دانه بیشتری در ازای مصرف نیتروژن در آبیاری غرقاب و تناوبی) نسبت به تیمار 100 درصد نیتروژن + بدون مصرف بایوچار و باکتری شود. در نتیجه مصرف همزمان کود آلی و زیستی همراه با کود نیتروژن، قابلیت دسترسی و جذب نیتروژن را در مراحل مختلف رشد گیاه افزایش داده و در پی آن، سبب بهبود شاخصهای کارایی مصرف نیتروژن میشود. امّا، این اثر بایوچار بر حفظ نیتروژن در خاک، با میزان مصرف کود نیتروژن با یک نرخ افزایش نمییابد. در مقایسه با شرایط غرقابی، بهکارگیری باکتری در آبیاری تناوبی تأثیر معنیداری بر جذب و بهبود شاخصهای کارایی نیتروژن نداشت.