نقش مهارکنندۀ پایپرونیل بوتوکساید در میزان فعالیت ویژۀ آنزیم گلوتاتیون استرانسفراز پسیل معمولی پسته، Agonoscena pistaciae
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه گیاهپزشکی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان
2 استادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان
3 دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان
doi
10.22059/ijpps.2015.54717چکیده
گلوتاتیون استرانسفرازها نقش بسیار مهمی در غیرسمی کردن ترکیبات آفتکش و مقاومت حشرات در برابر حشرهکشها ایفا میکنند. در این پژوهش تفاوت فعالیت آنزیمهای گلوتاتیون استرانسفراز در دو فرم تابستانه و زمستانه پسیل بررسی شده است و اثر غلظتهای مختلف پیپرونیل بوتوکساید (PBO) (5/0، 1، 2، 4 و 8 میلیگرم بر لیتر) روی حشرات کامل پسیل پسته در میزان مهار فعالیت این آنزیم با استفاده از سوبسترای 1، کلرو 2 و 4 دینیترو بنزن ((CDNB انجام گرفته است. همچنین میزان فعالیت آنزیم گلوتاتیون استرانسفراز در زمانهای 0، 1، 2، 4 و 6 ساعت پس از تیمار حشرات کامل با دزی که بیشترین مهارکنندگی را روی این آنزیم داشت، سنجش شده است. نتایج نشان داد که میزان فعالیت آنزیم در فرمهای مختلف پسیل با هم ختلاف معناداری (05/0< P) نداشتند و کمترین میزان فعالیت آنزیم گلوتاتیون استرانسفراز، یا به عبارتی بیشترین میزان مهارکنندگی توسط پایپرونیل بوتوکساید در غلظت 5/0میلیگرم بر لیتر دیده شد و بیشترین مهارکنندگی در زمان 4 ساعت بعد از کاربرد سینرژیست (PBO) صورت گرفت. با توجه به نتایج این پژوهش چنین به نظر میرسد که بتوان با کاربرد مناسب دز PBO، آنزیم گلوتاتیون استرانسفراز را مهار و با در نظر گرفتن زمان حداکثر مهار توسط این سینرژیست در مدیریت مقاومت پسیل به آفتکشها سود برد.