تأثیر نانورس بر فرسایش داخلی در سدهای خاکی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشگاه شیراز، تخصص: ژنوتکنیک/ مکانیک خاک/ سازه های آبی
2 دانشگاه شیراز
doi
10.22059/ijswr.2017.61352چکیده
دو پدیدهی آبشستگی و فرسایش داخلی همواره مشکلات فراوانی را برای سدهای خاکی ایجاد کردهاند. بهطوریکه فرسایش داخلی (piping) به عنوان دومین عامل خرابی سدها شناخته شده است. در این پژوهش نانورس به عنوان یک ماده افزودنی جدید فاقد مشکلات زیستمحیطی، برای کاهش فرسایشپذیری خاک ماسه لایدار استفاده شد. برای بررسی فرسایشپذیری، از آزمایش فرسایش حفرهای استفاده شد. نمونههای بدون نانورس و نمونههای حاوی مقادیر 1، 2، 3، 4، 5 و 6 درصد نانورس مورد آزمایش قرار گرفت. بعد از تعیین مقدار بهینه نانورس، تأثیر گرادیان هیدرولیکی بر فرسایش بررسی شد. نتایج نشان داد به ازای افزودن مقدار بهینه نانورس (1 درصد)، شاخص نرخ فرسایشپذیری خاک بیش از دو برابر افزایش یافته است که این به معنی کاهش فرسایشپذیری است. همچنین به ازای مقدار بهینه نانورس در بیشترین گرادیان هیدولیکی، فرسایشپذیری خاک از گروه به شدت سریع به نسبتا آرام تغییر یافت.