نقش میانجیگری انصاف ادراکشده در رابطة بین عدالت سازمانی و عملکرد کارکنان
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدة علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکدة علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.22059/jipa.2014.51710چکیده
امروزه، با توجه به نقش فراگیر و همهجانبة سازمانها در زندگی انسانها و نقش و جایگاه عدالت در فرهنگ اسلامی کشور ایران، اهمیت عدالت در سازمانها بیش از پیش آشکارتر شده است. پژوهش حاضر، با هدف ارائة راهکارهای کاربردی بهبود عملکرد کارکنان دانشگاه تبریز، بر اساس عدالت سازمانی مطالعه شد. این پژوهش از نظر هدفْ کاربردی و بر اساس روش یک تحقیق توصیفی- همبستگی است. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه استفاده شد. روایی پرسشنامه توسط خبرگان تأیید شد و تحلیل عاملی سؤالات و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری روی دادههای حاصل از 236 پرسشنامة گردآوریشده از کارکنان دانشگاه تبریز نشان داد عدالت سازمانی به طور مستقیم با ضریب مسیر 86/0 و به طور غیرمستقیم با نقش واسطه انصاف ادراکشده با ضریب مسیر 54/0 بر عملکرد کارکنان و با ضریب مسیر 69/0 بر انصاف ادراکشده تأثیر مثبت دارد. همچنین، سازة انصاف ادراکشده با ضریب مسیر 79/0 تأثیر مثبتی در عملکرد کارکنان دارد.