ایجاد نواحی مجزای اندازهگیری در شبکه توزیع آب با استفاده از شاخصهای انتخاب بهینه
نویسندگان
1 دانشیار، گروه عمران، آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22112/jwwse.2023.378266.1341چکیده
تخمین هدررفت، مدیریت فشار و مدیریت در شرایط اضطراری از مزایای ایجاد ناحیههای مجزای اندازهگیری (DMA۱) در شبکههای توزیع آب است. اما توسعه غیراصولی شبکهها بهصورت سنتی با لحاظ اهم شاخصها در ایجاد DMA این موضوع را به یک مسئله پیچیده تبدیل کرده است. در این تحقیق یک روش برای ایجاد نواحی مجزای اندازهگیری با شاخصهای انتخاب بهینه ارائه شد. بدین منظور از سه شبکه توزیع آب بالرما۲، مدنا۳ و دی تاون۴ به دو روش گیروان-نیومن5 و فست نیومن6 که مبتنی بر معیار پیمانگی7 هستند، برای خوشهبندی8 استفاده شد. سپس به کمک الگوریتم ژنتیک9 و نرمافزار ایپنت10 باهدف کاهش هزینه در ناحیه بندی فیزیکی با رعایت قید حداقل فشار گرهای تعیین شد و به کمک شاخصهای هزینهای، هیدرولیکی و کیفی نتایج پهنهبندی حاصل تحقیق تحلیل شد و اثربخشی آنها مورد بحث قرار گرفت. نتایج نشان داد که شاخصهای مذکور میتواند منجر به انتخاب بهینه بهترین طرح پیشنهادی برای اصلاح شبکههای سنتی موجود و ایجاد DMA در شبکههای توزیع آب باشد. معیار هزینه و پیمانگی نسبت به سایر شاخصها اثرگذاری بیشتری در تعیین تعداد بهینه نواحی داشتند. روش گیروان-نیومن نتایج مناسبتری را نسبت به روش فست نیومن ارائه کرد.