طراحی و اعتباریابی الگوی تدریس مجازی باکیفیت در نظام آموزش عالی ایران
نویسندگان
1 دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
4 دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
5 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور
doi
10.22054/qric.2016.7036چکیده
با توجه به گسترش آموزش مجازی در نظام آموزش عالی و بارز بودن اهمیتی که تدریس مجازی باکیفیت در دوره های مجازی دارد هدف از این پژوهش طراحی الگوی تدریس مجازی با کیفیت در نظام آموزش عالی ایران بود. برای طراحی الگو از روش پژوهش توصیفی تحلیلی استفاده شد. قلمرو مطالعاتی منابع چاپی و الکترونیکی در خصوص تدریس مجازی و عناصر آن بود. به منظور اعتبار بخشی الگو از روش توصیفی استفاده شد. جامعه آماری شامل متخصصان، استادان و صاحبنظران آموزش مجازی بود، نمونه پژوهش با روش نمونهگیری ملاک محور، بر اساس ملاکهایی مانند داشتن مقاله، کتاب، ترجمه یا تدریس در دورههای مجازی، 30 نفر انتخاب شدند که اعتبار الگوی پیشنهادی را بررسی کردند. در زمینه طراحی الگوی تدریس مجازی با کیفیت، نظریه ارتباطگرایی در این الگو به عنوان مبنا مد نظر قرار گرفت. بر اساس مبانی ذکر شده ویژگیهای عناصر الگوی تدریس با کیفیت در نظام آموزش عالی ارائه شد و در نهایت اعتبار الگوی مذکور توسط متخصصان و صاحبنظران بررسی شد و مورد تایید قرار گرفت. در الگوی طراحی شده، فعالیت یاددهی-یادگیری یا اجرای تدریس در قالب سه مرحله طراحی، اجرا و ارزشیابی ارائه شد. این سه مرحله منفک از هم نبوده و با هم تعامل دارند. همچنین ویژگیهای مربوط به عنصر فرایند یاددهی-یادگیری مربوط به این الگو تبیین شد.
