ارزیابی کمی کیفیت خاک در کاربریهای مختلف در بخشی از اراضی جنوب شرق قزوین
نویسندگان
1 دانشجوی دانشگاه تهران
2 عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
3 فارغ التحصیل دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijswr.2016.59984چکیده
یکی از ابزارهای مفید برای بررسی وضعیت مدیریت خاک در کاربریهای مختلف، ارزیابی کیفیت خاک است و استفاده از شاخصهای کمی، یکی از مناسبترین روشهای تعیین و مقایسه کیفیت خاکها میباشد. در این تحقیق شاخصها و روشهای انتخاب ویژگیهای مؤثر برای ارزیابی کیفیت خاک در کاربریهای مختلف مورد مقایسه قرار گرفتند. 17 ویژگی فیزیکی، شیمیایی و زیستی خاک در پنج کاربری باغ، مرتع، زراعت آبی، زراعت دیم و اراضی رها شده در سه کلاس شیب کمتر از 2، 7-5 و 11-9 درصد، در جنوب شرق قزوین به عنوان مجموعه کل دادههای Total Data Set)) انتخاب شدند. سپس با استفاده از روش تجزیه مولفههای اصلی (Principle Component Analysis)، هفت ویژگی به عنوان دسته دادههای حداقل (Minimum data set) انتخاب شدند. با استفاده از دو شاخص کیفیت تجمعی (Integrated quality index) و شاخص کیفیت نمرو (Nemero quality index) در این دو مجموعه داده، کیفیت خاک ارزیابی شد. نتایج به دست آمده نشان داد که کاربریهای باغ و مرتع به ترتیب بیشترین مقدار شاخص کیفیت تجمعی و شاخص کیفیت نمرو را در هر دو مجموعه داده به خود اختصاص میدهند اما کاربریهای زراعت آبی، زراعت دیم و اراضی رها شده دارای کمترین کیفیت خاک هستند و تفاوت محسوسی با دو کاربری باغ و مرتع دارند. ضریب تبیین بین دو مجموعه داده برای شاخص کیفیت تجمعی و شاخص کیفیت نمرو به ترتیب برابر 95/0 و 88/0 است که بیانگر قابل اطمینان بودن استفاده از دسته دادههای حداقل به جای مجموعه کل دادهها و همچنین کارائی بهتر شاخص کیفیت تجمعی برای ارزیابی کیفیت خاک منطقه مورد مطالعه است.