تأثیر روشهای مدیریتی بر خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک در بومنظامهای کشاورزی استان اصفهان
نویسندگان
1 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/jag.v1i1.38375چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر روشهای مدیریتی بر خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک در بومنظامهای کشاورزی تحقیقی در سال زراعی 91-1390 در سطح مزارع شهرستانهای استان اصفهان انجام گرفت. ابتدا در هر یک از 23 شهرستان استان اصفهان، شش مزرعه انتخاب و بهمنظور گروهبندی مزارع موردمطالعه، پرسشنامهای تنظیم و از طریق مراجعه به زارعین تکمیل گردید. سپس براساس اطلاعات پرسشنامهها، مزارع به سه گروه (مزارع کم نهاده، متوسط نهاده و پرنهاده) طبقهبندی شدند. در هر شهرستان دو مزرعه از هر گروه نهاده انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت. عملیات نمونهبرداری خاک مزارع بهازای هر هکتار، ازچهار نقطه مزرعه بهصورت تصادفی انجام و خاک تا عمق 30 سانتیمتری نمونهبرداری گردید. سپس با اختلاط نمونههای هر مزرعه، یک نمونه مرکب از هر مزرعه تهیه و با هدف تعیین خصوصیات فیزیکی وشیمیایی به آزمایشگاه منتقل گردید. نتایج نشان داد که پایداری خاکدانهها، هدایت الکتریکی محلول خاک و میزان ماده آلی در بین سه نظام کشت (کم نهاده، متوسط نهاده و پرنهاده) مقادیر متفاوتی داشت و این تفاوت از لحاظ آماری معنیدار (p<0.01) بود. پایداری خاکدانهها در نظامهای زراعی کم نهاده دارای بیشترین مقدار (72/0) و در نظامهای زراعی پرنهاده دارای کمترین مقدار (42/0) بود. خاک نظامهای کم نهاده و پرنهاده بهترتیب دارای بیشترین وکمترین درصد ماده آلی (05/2% و 1%) بود. pH نمونهها در بین سه نظام زراعی تفاوت آماری معنیداری نشان نداد.