بررسی گونه های مختلف قارچ های میکوریزی بر افزایش کارایی گیاه درمانی خاک های آلوده به فلزات سنگین با استفاده از دو گیاه ذرت و آفتابگردان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آزمایشگاه بیولوژِ خاک/ موسسه تحقیقات خاک و آب
2 عضو هیات علمی بخش تحقیقات بیولوژی خاک
3 کارشناس ارشد آزمایشگاه بیولوژی خاک/ موسسه تحقیقات خاک و آب
4 دانشجوی کارشناسی ارشد/ دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
doi
10.22059/ijswr.2016.59318چکیده
یکی از روشهای پاکسازی خاکهای آلوده به عناصر سنگین روش گیاهپالایی یعنی کشت گیاهان بیش انباشتگر در این نوع خاکها میباشد که بسیاری از آنها میزبانهای خوبی برای قارچهای میکوریز آربسکولار می باشند. به منظور بررسی کارایی همزیستی میکوریزی در افزایش جذب عناصر معدنی مورد نیاز گیاه و همچنین جذب عناصر سنگین، آزمایشی گلخانهای با کشت دو گیاه بیش انباشتگر ذرت و آفتابگردان در خاک حاوی غلظتهای بالایی از عناصر آلاینده کروم، نیکل و کادمیوم به انجام رسید که در آن از تیمارهای مختلف قارچی، حاوی قارچهای Glomusmosseae ، G intraradices ، G etunicatumوG sp و همچنین یک تیمار شاهد بدون قارچ در 5 تکرار استفاده گردید. نتایج حاصله نشان داد که در کشت هردو گیاه ذرت و آفتابگردان، استفاده از قارچهای میکوریزی از طریق افزایش درصد کلنیزاسیون ریشه، رشد اندام هوایی گیاه را افزایش دادهاند و در نتیجه جذب عناصر معدنی کم مصرف و پر مصرف در اندام هوایی هر دو گیاه به صورت معنیدار افزایش یافته است. تیمار قارچی (T4) حاوی دو گونه قارچ Glomus mosseae و G intraradices در همزیستی با گیاه ذرت بالاترین کارایی را برای افزایش جذب سه عنصر آلاینده کادمیوم، نیکل و کروم داشت بهگونهای که جذب این سه عنصر در اندام هوایی گیاه ذرت را به ترتیب به میزان 57/1، 79/3 و 18/4 میکروگرم در هر گلدان افزایش داد؛ و در همزیستی با گیاه آفتابگردان همین تیمار قارچی توانست جذب دو عنصر کادمیوم و نیکل در اندام هوایی گیاه آفتابگردان را به ترتیب به میزان 21/0 و 23/0 میکروگرم در گلدان افزایش دهد. در نهایت چنانچه از این دو گیاه برای پاکسازی خاکهای آلوده استفاده گردد، تلقیح با دو گونه mosseae G و G intraradices قابل توصیه میباشد.