ارتباط وجودی در اندیشه کارل یاسپرس: مسیری به‌سوی خودِ اصیل

نویسندگان

1 آموزش و پرورش

2 دانشگاه شاهد تهران

doi
10.22054/wph.2025.84486.2288
چکیده

پژوهش حاضر مفهوم ارتباط وجودی در اندیشه کارل یاسپرس، اهمیت آن در زندگی انسان و نقش آن در خودشناسی و تعالی وجودی را با استفاده از روش تحقیق تحلیل مفهومی از نوع تفسیر و بسط مفهومی موردبررسی قرار می‌دهد. ارتباط وجودی، چارچوب فلسفی عمیقی را برای فهم خودِ اصیل از طریق تعامل و ارتباط بین‌فردی ارائه می‌دهد. نویسنده در این پژوهش تمایز یاسپرس میان ارتباط عینی و ارتباط وجودی را بررسی کرده و بر ماهیت رابطه‌ای و تاریخی ارتباط وجودی تأکید می‌ورزد. چگونگی محافظت ارتباط وجودی از فردیت در عین پرورش آزادی و تفاهم متقابل، نقش انزوا به‌عنوان پیش‌شرط برای تعامل اصیل، فرآیند تحول‌آفرین مبارزه عاشقانه بین دو اگزیستنز و همچنین تأملات اخلاقی یاسپرس که به‌جای هنجارهای جهان‌شمول، ریشه در هستی انضمامی دارند ازجمله موضوعات محوری این پژوهش هستند. این پژوهش با پرداختن به ارزش‌های کلیدی مانند آزادی، عشق و تصمیم، ایده‌های یاسپرس را در گفتمان گسترده‌تر درباره هستی انسان و روابط بین فردی جای می‌دهد.