تأثیر تنش کمآبی و تلقیح با باکتریهای محرک رشد گیاه (PGPR) بر خصوصیات مورفولوژیکی، عملکرد و ترکیب اسانس آویشن دنایی (Thymus daenensis Clack)
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 دانشیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22092/ijmapr.2020.342064.2731چکیده
شناسه دیجیتال (DOR):98.1000/1735-0905.1398.36.417.101.3.1578.8204 بهمنظور بررسی تأثیر باکتریهای محرک رشد گیاه (PGPR) و تنش کمآبی بر اسانس (EO) و ترکیب اسانس گیاه آویشن دنایی (Thymus daenensis Clack)، آزمایشی گلخانهای در سال ۱۳۹۶ در شهرکرد انجام شد. این آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار انجام گردید. فاکتورها شامل چهار سطح رژیم آبیاری و دو سطح تلقیح باکتریایی بودند. فاکتور اول شامل آبیاری در حد ظرفیت مزرعه (FC) (A: عدم تنش)، آبیاری پس از کاهش 20-25% ظرفیت مزرعه (L: تنش کم)، آبیاری پس از کاهش 35-40% ظرفیت مزرعه (M: تنش متوسط) و آبیاری پس از کاهش 60-55% ظرفیت مزرعه (S: تنش شدید) بود. فاکتور دوم شامل عدم تلقیح با باکتریهای PGPR (C: شاهد) و تلقیح با باکتریهای PGPR (P: Pseudomonas fluorescens و Pseudomonas aeruginosa) (P: تلقیح باکتریایی) بود. نتایج نشان داد که پارامترهای مورفولوژیکی در تیمارهای باکتریایی بهطور معنیداری افزایش یافته بودند، اما تنش کمآبی باعث کاهش کلیه پارامترها شد. با افزایش تنش کمآبی، میزان اسانس در تنش کمآبی افزایش یافته و با افزایش شدت تنش کمآبی کاهش یافت. تلقیح باکتریایی مقدار اسانس را افزایش داد، اگرچه این افزایش از نظر آماری معنیدار نبود. تلقیح با باکتریهای PGPR و تنش کمآبی بهترتیب بر 13 و 14 ترکیب اسانس تأثیر معنیداری داشت. اثر متقابل PGPR و تنش کمآبی بر مؤلفه 13 ترکیب اسانس اثر معنیداری داشت. تیمول و کارواکرول دو جزء مهم اسانس آویشن دنایی با افزایش شدت تنش کمآبی کاهش یافتند، اما تلقیح با باکتریهای PGPR آنها را بهویژه در تیمارهای تنش کمآبی افزایش داد.