ارتباط آرایش مارپیچ اکسترودر با خواص فیزیکی- مکانیکی و ساختاری تایرهای ضایعاتی واولکانیده

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 استادیار مهندسی شیمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 استادیار مهندسی شیمی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران

doi
10.22034/ijche.2023.381205.1271
چکیده

یکی از نگران‌کننده‌ترین چالش‌های قرن حاضر موضوع دفع تایرهای فرسوده است، که بازیابی آن‌ها با واولکانش می‌تواند راه حلی برای مشکلات زیست‌محیطی حاصل از آن‌ها باشد. در این مقاله برای یافتن ارتباط میان آرایش مارپیچ و خواص نمونه‌ها، اِلمان‌هایی با زوایا و برش‌های گوناگون برای اکسترودر ساخته شدند. سپس پانزده نمونۀ لاستیکی در شرایط گوناگون فرایندی واولکانیده شدند و برروی هر کدام آزمون های فیزیکی- مکانیکی انجام گرفت تا مشخص شود که تحت چه شرایطی نمونه‌های واولکانیده از خواص مکانیکی مطلوب‌تری برخوردار خواهد بود. طی آزمون‌ها مشخص شد که دما تأثیرگذارترین مشخصه در فرایند واولکانش خواهد بود. به‌گونه‌ای بیشترین درصد واولکانش در دماهای پایین‌تر و برش‌های متوسط و زیاد حاصل شد؛ زیرا بالابودن میزان سل در این شرایط سبب افزایش فرایندپذیری نمونه‌ها می‌شود. درحالی‌که افزایش دما و کاهش نرخ برش، اثر منفی بر روند فرایند خواهد داشت. هم‌چنین در بین خواص بررسی‌شده تغییرات میزان سایش و جهندگی، مستقل از آرایش مارپیچ شناخته شدند.