فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مهم‌ترین شاخص در طراحی و ساخت ریۀ مصنوعی متشکل از غشا‌های‌توخالی، نرخ‌ انتقال اکسیژن (OTR) است. روش‌های تعیین OTR در ریۀ ‌مصنوعی پیچیده هستند و نیاز به حسگرها و ابزار بسیار دقیقی دارند. سیال‌هایی که برای تعیین OTR در ریۀ ‌مصنوعی استفاده شده‌اند شامل خون، آب و مخلوط آب و گلیسرول هستند که هریک نقص‌ها و مشکلات به‌کارگیری متعددی دارند. در این مقاله سامانۀ سولفیت3 (SS) به‌عنوان سیالی که می‌تواند جای‌گزین خون در تعیین OTR باشد و مشکلات خون و نیاز به روابط و ابزار خاص نداشته باشد، در نظر گرفته می‌شود. به این منظور ابتدا شرایط OTR در ریۀ ‌مصنوعی با تعیین غلظت مناسب کاتالیزور(کبالت) در SS (دبی mL/min 2000 ( گاز و محلول سولفیت)) بهینه می‌شود، سپس نتایج حاصل از SS در دبی‌های (mL/min 2000 -500) با داده‌های خون در ریۀ ‌مصنوعی، مقایسه می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که OTR متوسط SS با OTR متوسط خون در دبی mL/min 2000 کمتر از 10% اختلاف دارد