بررسی آزمایشگاهی و بهینه‌سازی عملکرد رسوب‌دهندۀ الکترواستاتیک

نویسندگان

1 دانشگاه اصفهان

2 دانشگاه اصفهان

3 دانشگاه اصفهان

4 دانشگاه شیراز

doi
چکیده

در این پژوهش عملکرد یک رسوب­دهندۀ الکترواستاتیک استوانه­ای تک‌مرحله‌ای برای جداسازی ذرات گچ و نمک با قطر متوسط ذرات 180 و 290 نانومتر از جریان هوا به‌صورت آزمایشگاهی موردبررسی قرارگرفته است. اثر خواص ساختاری، اندازۀ ذرات و مقاومت ویژۀ الکتریکی و مشخصه‌های عملیاتی، اختلاف‌پتانسیل،­ قطر الکترود تخلیه، سرعت جریان هوا و جریان الکتریکی بر بازده جداسازی بررسی شد. نتایج نشان می­دهد بازده جداسازی ذرات گچ بیشتر از نمک است. در محدودۀ اختلاف پتانسیل 6 تا 10 کیلوولت، جرقه مشاهده نشد، پس با افزایش اختلاف پتانسیل می­توان به بازده بالاتری رسید. افت بازده با افزایش سرعت جریان هوا برای ذرات گچ بیشتر از نمک است که نشان می­دهد برای ذرات نمک می­توان در سرعت بالاتر هم به‌صورت اقتصادی عمل کرد. بازده بهینۀ سامانه توسط روش سطح پاسخ برای ذرات گچ در سرعت­های 2/1 و 2 متر برثانیه به­ترتیب 6/88 و 60 درصد و برای ذرات نمک در همین سرعت­ها به­ترتیب 8/72 و 68 درصد تعیین شد. این مقدارها با نتایج تجربی تأیید شدند.