تأثیر کودهای بیولوژیک، شیمیایی و اسید هیومیک بر برخی پارامترهای میکروبی و عناصر خاک، کمیت و کیفیت اسانس گیاه دارویی نعناع گربهای (Nepeta cataria. L)
نویسندگان
1 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران،
doi
10.22067/jag.v13i1.79970چکیده
بهمنظور مطالعه اثر کودهای بیولوژیک، شیمیایی و اسید هیومیک بر میزان تنفس و زیستتوده میکروبی خاک، میزان ماده آلی خاک، میزان عناصر نیتروژن و فسفر برگ و کمیت و کیفیت اسانس گیاه دارویی نعناع گربهای (Nepeta cataria L.)، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 10 تیمار و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. فاکتور اول تیمارهای کودی در پنج سطح (شاهد، ازتوبارور-1، فسفات بارور-2، تلفیق دو نوع کود بیولوژیک، کود شیمیایی شامل کود اوره بهمیزان 150 کیلوگرم در هکتار و 100 کیلوگرم کود سوپر فسفات تریپل و فاکتور دوم اسید هیومیک در دو سطح (0 و 20 کیلوگرم در هکتار) بودند. صفات مورد مطالعه در این پژوهش شامل میزان تنفس و کربن زیستتوده میکروبی خاک، ماده آلی خاک، مقادیر نیتروژن و فسفر برگ، تعداد و اندازه کرکهای ترشحکننده اسانس و میزان، عملکرد و اجزای اسانس بودند. با توجه به نتایج حاصل، بیشترین مقادیر تنفس و کربن زیستتوده میکروبی خاک مربوط به تیمار تلفیق کودهای بیولوژیک و بیشترین میزان ماده آلی خاک نیز مربوط به تیمار کاربرد کود شیمیایی + اسید هیومیک بود. بیشترین میزان عناصر نیتروژن و فسفر برگ، بهترتیب در تیمارهای کود شیمیایی و فسفات بارور-2 بهدست آمد. تیمار تلفیق کودهای بیولوژیک بیشترین تعداد کرکهای ترشحی در سطوح فوقانی و تحتانی برگ را به خود اختصاص داد و بزرگترین کرکهای ترشحی در سطح فوقانی و تحتانی برگ نیز در تیمار کود فسفات بارور-2 مشاهده شد که با تیمارهای تلفیق کودهای بیولوژیک و کود شیمیایی تفاوت معنیداری نداشت. حداکثر میزان و عملکرد اسانس بهترتیب در تیمارهای فسفات بارور-2 و تلفیق دو نوع کود بیولوژیک مشاهده شد. ترکیبات اصلی و غالب شناسایی شده در اسانس شامل ایزومرهای نپتالاکتون، کاریوفیلن اکساید، ترانس کاریوفیلن و ای- ای- فارنسین بود و تیمارهای بهکار رفته سبب تغییر در میزان آنها گردید. با توجه به نتایج بهدست آمده در این پژوهش، کاربرد تلفیقی کودهای بیولوژیک تثبیتکننده نیتروژن و حلکننده فسفات بهجای کودهای شیمیایی توصیه میگردد.