آنالیز منطقهای سیل با استفاده از رویکرد مبتنی بر عمق داده
نویسندگان
1 عضو هیات علمی، دانشگاه گنبد کاووس
2 عضو هیات علمی دانشگاه گنبد کاووس
3 عضو هیات علمی دانشگاه گنبد کاووس
doi
10.22059/ijswr.2016.58341چکیده
راهکار عملی جهت برآورد دبی سیل در حوضههای فاقد آمار، انتقال اطلاعات از حوضه دارای ایستگاه با استفاده از روشهای آنالیز منطقهای است. تاکنون روشهای مختلفی برای این منظور ارائه شده که نیاز است تا در هر منطقه با توجه به دادههای در دسترس و شرایط منطقه روش مناسب تعیین گردد. در این تحقیق اقدام به برآورد سیلاب در سه دوره بازگشت 10، 50 و 100 ساله در حوضههای فاقد آمار با استفاده از رویکرد مبتنی بر عمق داده در غالب رگرسیون چند متغیره وزندار در رودخانههای البرز جنوبی گردید. در هر مرحله هر یک از ایستگاهها به عنوان ایستگاه فاقد آمار در نظر گرفته شد و با استفاده از اطلاعات سایر ایستگاهها مقادیر پارامترهای تابع وزنی توسط الگوریتم ژنتیک بهنیه و در نهایت با در نظر گرفتن شباهت هر یک از حوضهها با حوضه مورد نظر مقادیر دبی در دوره بازگشتهای مختلف برآورد گردید. در ادامه نتایج حاصل از رویکرد مبتنی بر عمق داده با دو روش رگرسیون چند متغیره و کریجینگ در فضای فیزیوگرافی مقایسه شد. نتایج نشان داد رویکرد مبتنی بر عمق داده از نظر تمام معیارهای ارزیابی عملکرد بهتری نسبت به دو روش رگرسیون چند متغیره و کریجینگ در فضای فیزیوگرافیکی داشت. همچنین روش کرجینگ در فضای فیزیوگرافیکی بهتر از رگرسیون چند متغیره توانسته مقادیر سیل را در حوضه فاقد آمار برآورد کند. مقادیر ضریب کارایی ناش_ساتکلیف در روش مبتنی بر عمق داده برای پیشبینی دبی با دوره بازگشتهای (برای دوره بازگشت 10، 50 و 100 سال به ترتیب 64/0، 65/0 و 65/0 بدست آمدند) مختلف تقریباً مشابه است. در این روش نسبت خطا به مساحت در حوضه کوچک بیشتر از مقادیر آن در حوضههای بزرگتر بوده است.