بررسی ویژگی های سنگنگاری و ژئوشیمی واحدهای آتشفشانی خاور قزوین با هدف تعیین واحدهای مناسب برای استفاده به عنوان پوزولان طبیعی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده علومزمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده علوم، دانشگاه خوارزمی (دانشگاه تربیت معلم سابق)، و مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، تهران، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری، دانشکده علومزمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
5 کارشناسارشد، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2012.54033چکیده
در شمال محور آبیک- قزوین واحدهای آتشفشانی متنوعی شامل اولیوینبازالت، بازالت، آندزیبازالت، داسیت، تراکیآندزیت و توفهای همراه، با سن ائوسن تا پلیوکواترنر رخنمون دارند. به منظور یافتن ویژگیهای ژئوشیمیایی و سنگنگاری تأثیرگذار در کیفیت پوزولان، فعالیت پوزلانی 5 نمونه از سنگهای مختلف منطقه در آزمایشگاه مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مطالعه شد. این نمونهها در این آزمایشگاه خردایش و بر روی آنها آزمایشهای تعیین فعالیت پوزولانی با استفاده از روش ترموگراویمتری انجام شد. واحدهای توفی با بافت شیشهای کم و بیش سالم با فعالیت پوزولانی 83/26 درصد مناسبترین نتیجه، واحدهای توفی به نسبت دگرسان و واحد داسیتی با فعالیت پوزولانی 21 تا 24 درصد و در رده متوسط تا خوب قرار میگیرند. توفهای لیتیکدار فعالیت پوزولانی 70/19 درصد دارند و در رده ضعیف قرار میگیرند. بنابراین در منطقه به طور کلی واحدهای توفی شیشهای بدون دگرسانی و داسیتها، برای استفاده به عنوان پوزولان مناسب و واحدهای با دگرسانی بالا و لیتیکدار بدون کیفیت پوزولانی هستند.
