بررسی قواعد تقیه و نفی سبیل در روابط ایران با دیگر کشورها برای دستیابی به انرژیهای جدید
نویسندگان
1 الهیات و معارف اسلامی ، فقه ومبانی حقوق، ایران، دانشگاه قم، شهر قم
2 دانشیار دانشکده الهیات ،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی ،دانشگاه قم
doi
10.22091/rcjl.2023.9113.1018چکیده
تاریخ دریافت: 17/02/1402 | تاریخ اصلاح: 13/04/1400 | تاریخ پذیرش: 01/06/1402 | تاریخ انتشار: 01/04/1402امروزه بینشهای متفاوتی در گستره روابط بین کشورها وجود دارد. شاید بتوان روابط بینالملل و تبیین مقررات و قوانین بین کشورها را بهصورت وسیع کنونی، به زمان بعد از جنگهای جهانی برگرداند. ظهور شریعت اسلام و بهتبع آن قوانین قرآن در اواخر قرن ششم میلادی در عربستان، اثر شگرفی بر تمدن جهان داشته است. امروز که شیعیان به خواست خدا حکومتی مقتدر دارند، عالمان و متخصصان علم فقه و حقوق، موظفند با قواعد فقهی و حقوقی موجود، ارتباط شایستهای با کشورهای دیگر با حفظ عزت اسلام و مسلمین برقرار کنند. این پژوهش، با بررسی جداگانه قواعد فقهی تقیه و نفی سبیل، بازتاب آن را بر روابط سیاسی در جهت ارتقای کشور ایران و دستیابی به انرژیهای جدید بر طبق فتاوای فقهای معاصر تحلیل میکند. همچنین چگونگی رعایت مصلحت و عزت مسلمانان طبق قاعده نفی سبیل و تقیه دیپلماتیک با کشورهایی مانند چین و روسیه که دارای وجهه سیاسی بینالمللی هستند و نیز بحث جدید فقه هستهای در تطابق با قاعده نفی سبیل و نظر رهبری درباره داشتن انرژی هستهای را بررسی میکند. در این نوشتار، از روشهای تحلیلی با ابزار کتابخانهای استفاده شده است. فضل زرندی، فهیمه؛ امیدیفرد، عبدالله. (1402). بررسی قواعد تقیه و نفی سبیل در روابط ایران با دیگر کشورها برای دستیابی به انرژیهای جدید، پژوهشهای فقهی مسائل مستحدثه. 1 (1)، 236-205. Doi: https://doi.org/10.22091/RCJL.2023.9113.1018