همگرایی حریم خصوصی و شفافیت، محدودیتهای طراحی هوش مصنوعی
نویسندگان
1 فلسفه هنر، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/wph.2024.75680.2183چکیده
هدف از این پژوهش نقد به رویکردی است که راهکار برطرف شدن چالشهایِ اخلاقیِ هوشِ مصنوعیِ را محدود به طراحی و اصلاحات فنی میداند. برخی پژوهشگران چالشهای اخلاقی در هوش مصنوعی را همگرا تلقی میکنند و معتقدند این چالشها همانطور که با ظهور سیستم هوش مصنوعی پدید آمدند، با پیشرفت و اصلاحات فنی آن مرتفع خواهند شد. در مباحثِ اخلاقِ هوش مصنوعی، موضوعاتی همچون حفاظت از حریم خصوصی و شفافیت در بیشتر پژوهشها مورد توجه قرار گرفته است. در پژوهش حاضر با استفاده از روشِ تحلیلی-انتقادی، همگرایی میان شفافیت و حریم خصوصی در سیستمهای یادگیری ماشین بررسی شده و رویکردی که رفع چالشهای اخلاقی را به طراحی هوش مصنوعی محدود میداند به نقد گذاشته شده است. نتایج این بررسی نشان میدهد که همگرایی میان چالشهای اخلاقی هوش مصنوعی وجود ندارد. همچنین با مطرح کردن سه چالش کمیسازی، محدودیتهای تکنیکی و مباحث فرااخلاقی به نقد رویکردهایی که تنها بر طراحی و اصلاحات فنی متکی هستند پرداخته شد. نتایج این بخش نشان میدهد که نمیتوان تنها با تکیه بر طراحی، به چالشهای اخلاقی در هوش مصنوعی پاسخ داد و نیاز به استفاده از سایر روشها مانند قانونگذاری و یا پیشرفت در سایر علوم در کنار توجه به طراحی وجود دارد.