پیشبینی مکانی عملکرد گندم با استفاده از نقشهبرداری رقومی خاک در منطقه گتوند استان خوزستان
نویسندگان
1 دانشگاه اردکان
2 موسسه خاک و آب
3 دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijswr.2016.57989چکیده
در پژوهش حاضر، مقدار 110 عملکرد مشاهداتی در منطقه گتوند (استان خوزستان) با استفاده از مدل برنامهریزی ژنتیک، به دادههای کمکی (مستخرج شده از مدل رقومی ارتفاع و تصویر ماهواره) ارتباط داده شد. سپس با استفاده از معادله بدست آمده برای نقاط فاقد مشاهده میزان عملکرد برآورد و نقشه تغییرات مکانی محاسبه گردید. الگوریتم رپر پارامترهای مولفه تصویر ماهواره، شاخص نسبت گیاهی، شاخص گیاهی تعدیل کننده اثر خاک، شاخص خیسی و سطح پایه شبکه زهکشی را به عنوان مهمترین عوامل تولید شناخته است. میانگین ریشه مربعات خطا، ضریب همبستگی تطابق لاین و ضریب تبیین ارزیابی متقابل مدل برنامهریزی ژنتیک (1) با همه دادههای کمکی به ترتیب 11/525، 87/0 و 82/0 است. همچنین نتایج نشان داد که مدل برنامهریزی ژنتیک (2) با دادههای کمکی انتخاب شده توسط الگوریتم رپر نیز به خوبی (میانگین ریشه مربعات خطا، ضریب همبستگی تطابق لاین و ضریب تبیین به ترتیب 82/530، 86/0 و 79/0 است) قادر به پیشبینی عملکرد گندم است. لذا پیشنهاد میگردد در مطالعات آتی جهت برآورد مکانی عملکرد محصولات زراعی از مدل برنامهریزی ژنتیک در قالب نقشهبرداری رقومی خاک استفاده گردد.