دویست سال بازسازی حلقه-درختی دمای حداکثر در کلیک نوشهر
نویسندگان
1 دکتری هواشناسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، دانشکدة مهندسی و فناوری کشاورزی، گروه آبیاری و آبادانی، بخش هواشناسی کشاورزی
2 استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، دانشکدة مهندسی و فناوری کشاورزی، گروه آبیاری و آبادانی، بخش هواشناسی کشاورزی
3 دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، دانشکدة منابع طبیعی، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ
4 عضو هیئت علمی گروه جغرافیای دانشگاه ارلانگن- نورنبرگ
doi
10.22059/ijswr.2015.56788چکیده
یکی از روشهای بازسازی متغیرهای اقلیمی، بهویژه دما، استفاده از گاهشناسی درختی (عرض حلقههای درختان) است. تاکنون تحقیقی در زمینة بازسازی درازمدت دما در اکوسیستم خزری انجام نشده است. تحقیق حاضر با استفاده از گاهشناسی درختان راش ارتفاعات نوشهر به بازسازی دما پرداخته است. برای این منظور، همبستگی حلقههای سالانة درختان با متغیرهای هواشناسی ایستگاهی و جهانی بررسی شد. تحلیل همبستگی نشان داد که کاهش دمای حداکثر در دورة رشد عامل محدودکنندة رشد درختان است. بنابراین، متوسط دمای حداکثر مارس- سپتامبر ایستگاه هواشناسی نوشهر بازسازی شد. نتایج بازسازی دما نشان داد که در دو قرن گذشته، در این منطقه سالهای بسیار سرد بیش از سالهای بسیار گرم بوده است. همچنین، دهة اول قرن بیستم و سالهای 1950-1970 گرمترین و دهة 1830 و سالهای 1930-1950 سردترین دورهها بودهاند. بهعلاوه، تأثیر معنادار فاز منفی NAO در ماههای ابتدایی رشد بر افزایش دما مشخص شد. دماهای بازسازیشده در این تحقیق مشابه تحقیقات انجامشده در شرق مدیترانه، روند جهانی افزایش دما در سالهای اخیر را نشان نداد.
