تعیین نوسانات هم لرزة پوسته زمین با بهره گیری از داده های آهنگ بالای GPS، مطالعة موردی: زمینلرزة سن سیمون 22 دسامبر 2003 (کالیفرنیا- ایالات متحده)
نویسندگان
1 گروه مهندسی ژئودزی، دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی، تهران، ایران
2 گروه مهندسی ژئودزی، دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی، تهران، ایران
3 آموزشکده نقشه برداری سازمان نقشه برداری کشور، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2012.54524چکیده
شناخت پدیدة زمینلرزه، مستلزم دستیابی هر چه دقیقتر به مدلهای دینامیکی و سینماتیکی برای توضیح چگونگی گسیختگی در گسل است. تحلیل حرکات زمین به صورت دقیق و در گسترة وسیعی از بسامدها و دامنهها یکی از راهکارهای موجود در این زمینه به شمار میرود. سامانه تعیین موقعیت جهانی، امروزه به ابزار نیرومندی برای این منظور تبدیل شده است. تعداد روز افزونی از ایستگاههای دائمی که با هدف انجام مطالعات ژئوفیزیکی و لرزهشناسی نصب و راهاندازی شدهاند، اکنون در بسامدهای لرزهای مانند یک هرتز عمل میکنند. یک گیرندة GPS میتواند به گونهای دقیق حرکات زمین را در مقیاسهای زمانی زمینشناسی (مثال: 1mm/yr) و لرزهای (مثال: 500 mm/yr) اندازهگیری کند. در این پژوهش شکلموجهای لرزهای حاصل از 13 ایستگاه GPS در فاصلة کانونی 36 تا 74 کیلومتر از زمینلرزه سنسیمون 2003 واقع در ایالت کالیفرنیای جنوبی (ایالات متحده) تعیین شده است. در این مقاله قابلیتهای روش نسبی تعیین موقعیت با بهرهگیری از دادههای با آهنگ بالا (1 ثانیه) بررسی و جابهجاییهای لرزهای با جابهجاییهای حاصل از انتگرالگیری رکوردهای لرزهنگاری مقایسه و درست آزمایی شده است.