شناسایی ظرفیت‌ها و تهدیدهای محیطی تالاب‌های شهرستان میناب به منظور مدیریت و توسعه اکوتوریسم با استفاده از مدل‌های EP و SWOT

نویسندگان

1 استادیار گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان.

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد اکوتوریسم، پردیس دانشگاهی قشم، دانشگاه هرمزگان.

3 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه یزد.

doi
چکیده

  در این تحقیق با استفاده از مدل EP ده تالاب از مهم‌ترین مناطق اکوتوریسمی شهرستان میناب مورد ارزیابی قرار گرفت. با توجه به نتایج به ترتیب خور تیاب با امتیاز (5) EP، خور چاخا با امتیاز (71/0) EP، خور کرگان و کلاهی با امتیاز (5/0) EP، خور جومحله با امتیاز (2/0) EP، خورهای پرآهو، مژدر و نمکی با امتیاز (09/0) EP و حسنلنگی و دارسرخ با امتیاز (0) EP به عنوان بیشترین تا کمترین پتانسیل اکوتوریسمی انتخاب شدند. سپس تالاب تیاب به دلیل کسب بیشترین امتیاز (5) EP با استفاده از مدل SWOT جهت شناسایی و تحلیل قوت‌ها، ضعف‌ها، فرصت‌ها و تهدیدها مورد بررسی قرار گرفت. با جمع‌بندی امتیازهای مدل SWOT، نامناسب بودن تسهیلات اقامتی با امتیاز وزنی 487/0، مهم‌ترین ضعف و عوامل تخریب منابع محیطی با امتیاز وزنی 860/0، مهم‌ترین تهدید وزن‌دهی شد. نتایج مدل EP حاکی از آن است که برای ایجاد صنعت اکوتوریسم در منطقه، تالاب تیاب می‌تواند به عنوان بهترین گزینه در بین تالاب‌ها انتخاب شود و با در نظر گرفتن پارامترهای مدل SWOT می‌توان بهترین راهبردهای توسعه اکوتوریستمی را از این منطقه آغاز و تدوین نمود.