ارزیابی توان هیدروکربن زایی سازند گدوان در میدان پارس جنوبی با استفاده از روش ∆LogR

نویسندگان

1 گروه زمین‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

2 شرکت نفت و گاز پارس، تهران،‌ ایران.

doi
10.22071/gsj.2012.54540
چکیده

  امروزه، ارزیابی توان هیدروکربن­زایی سازندها با استفاده از روش ∆logR (روشی براساس جدایی بین نمودارهای درون‌چاهی تخلخل(DT / CNL / RHOB) ) و نمودار درون‎چاهی مقاومت­ ویژه (RT)به‌عنوان روشی مناسب در بسیاری از چاه­های هیدروکربنی در جهان به کار برده می­شود. آغاز این روش­ها که در سال­های 1980 مورد توجه پژوهشگران قرار گرفت براساس تأثیرات لایه­های دارای مواد آلی برروی نمودارهای درون‌چاهی بود. Passey et al. (1990) روشی را برای پیش‌بینی غنی‌شدگی ماده آلی در سنگ­های مادر ارائه کردند که دارای دقت بالا و قابلیت بررسی محدوده وسیعی از درجه بلوغ بود. اساس این روش از برهم‌نهی نمودارهای درون‌چاهی تخلخل(صوتی، نوترون، چگالی) مقیاس‌بندی شده برروی نمودار درون‌چاهی مقاومت ویژه و تعیین مقدار جدایی بین این دو نمودار و محاسبه مقدار کل کربن آلی TOC و S2 است. با استفاده از این روش می­توان در مراحل اکتشاف و تولید، ارزیابی نسبی مناسبی از سازندها را بدون تهیه نمونه به‌دست آورد. در این مطالعه، مناطق دارای غنی‌شدگی ماده آلی سازند گدوان در چاه SP-A واقع در ناحیه پارس جنوبی با استفاده از روش ∆LogR تعیین شده است و برای چاه SP-A نتایج حاصل از این بررسی با داده­های مربوط به تجزیه پیرولیز راک­اول نمونه­های مغزه مقایسه شده­اند که ارتباط خوبی نشان می‌دهند.