اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امید به تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران (نویسنده مسئول)

2 استادیار گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران

3 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.

doi
چکیده

مقدمه: از جمله عوامل موثر که بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر نامطلوبی دارد، نداشتن امید به تحصیلی و اشتیاق تحصیلی است. پژوهش حاضر به منظور تعیین اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امید به تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان انجام شد.روش کار:  پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر بیرجند در سال 1398-1397 بودند که از بین تمامی افراد واجد شرایط، 34 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و سپس به‌طور تصادفی در دو گروه 17 نفری آزمایش و گواه تقسیم شدند؛ و به پرسشنامه امید به تحصیل خرمایی و کمری (۱۳۹6) و اشتیاق تحصیلی وانگ و همکاران (2011) پاسخ دادند. سپس گروه آزمایش به مدت هشت جلسه 60 دقیقه در جلسات آموزش گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد شرکت کردند، درحالی‌که به گروه گواه این آموزش ارائه نشد. داده‌های حاصل از پیش آزمون و پس آزمون از طریق آزمون تحلیل کوایاریانس تک متغیره و چند متغیره در سطح معنی‌داری 05/0=α تحلیل شدندنتایج: نتایج نشان داد که بعد از مداخله تفاوت معناداری بین میانگین نمرات گروه گواه و آزمایش در امید به تحصیل، اشتیاق تحصیلی و مؤلفه‌های آن وجود داشت (001/0P≤).نتیجه گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گفت، آموزش گروه درمانی مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد می‌تواند زمینه افزایش امید به تحصیل، اشتیاق تحصیلی و مؤلفه‌های آن در دانش آموزان را فراهم آورد.