ارزیابی کمی و کیفی توان تولید اکسین (IAA) برخی سویههای سیانوباکتر جداسازی شده از شالیزارهای استان گیلان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری بیولوژی و بیوتکنولوژی خاک دانشگاه تبریز
2 استاد بیولوژی خاک گروه علوم خاک دانشگاه تبریز
3 استاد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری و پژوهشکدة ژنتیک و زیست فناوری طبرستان
4 دانشیار پژوهشکدة علوم پایة کاربردی جهاد دانشگاهی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/ijswr.2015.56747چکیده
سیانوباکترها گروهی از پروکاریوتها هستند که از نظر پتانسیل تولید مواد محرک رشد گیاه، بهویژه در زمینة تولید هورمونهای گیاهی، کمتر دربارة آنها تحقیق و مطالعه شده است. در این تحقیق توان تولید ایندول استیک اسید (IAA) سویههای سیانوباکتریایی جداسازیشده از شالیزارهای استان گیلان به طور کمّی و کیفی ارزیابی و پتانسیل آنها بر شاخصهای جوانهزنی بذرهای برنج بررسی شد. نتایج نشان داد توان تولید هورمون IAA در چند جدایة سیانوباکترهای شناساییشده وجود دارد. در تیمار بدون اسید آمینة الـ تریپتوفان جدایههای GGuCy-34 و GGuCy-42 به ترتیب 98/14 و 83/10 میکروگرم IAA بر میلیلیتر بر کلروفیل a، در تیمار 100 میلیگرم بر میلیلیتر الـ تریپتوفان جدایههای GGuCy-34 و GGuCy-15 و GGuCy-42 به ترتیب 7/23 و 46/17 و 81/15 میکروگرم IAA بر میلیلیتر بر کلروفیل a، و در تیمار 500 میلیگرم بر میلیلیتر الـ تریپتوفان جدایههای GGuCy-15 و GGuCy-16 به ترتیب 16/29 و 61/21 میکروگرم IAA بر میلیلیتر بر کلروفیل a بیشترین مقادیر اکسین (IAA) را تولید کردند. نتایج نشان میدهد تولید میزان IAA به نوع جدایه و شرایط محیط کشت بستگی کامل دارد. انرژی و سرعت جوانهزنی بذرها تحت تأثیر سویههای GGuCy-25، GGuCy-42، GGuCy-41، GGuCy-26، و GGuCy-50 و وزن خشک ریشهچه و ساقهچه در بذرهای تلقیحشده با سویههای GGuCy-42، GGuCy-50، و GGuCy-25 بیشترین افزایش را داشته است.