مقایسه راندمان انرژی تولید سیبزمینی (Solanum tuberosum L.)در روشهای مختلف آبیاری در منطقه جلگه رخ تربت حیدریه
نویسندگان
1 واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی
2 واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد
4 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
doi
10.22067/jag.v11i3.71373چکیده
بهمنظور ارزیابی و مقایسه کارایی مصرف انرژی در تولید سیبزمینی (Solanum tuberosum L.) براساس روشهای آبیاری نشتی و تحت فشار مطالعهای در سطح 11 مزرعه منطقه جلگه رخ شهرستان تربت حیدریه در سال 93-1392 اجرا شد. مقایسه با استفاده از طرح کاملاً تصادفی نامتعادل انجام شد که در آن نوع سیستم آبیاری بهعنوان تیمار و مزارعی که با هر سیستم آبیاری مطابقت داشت، بهعنوان تکرار در نظر گرفته شد. بر اساس نتایج تحقیق بیشترین مقدار مصرفی انرژی برای نیروی کارگری مربوط به آبیاری نشتی بود. بیشترین میانگین سوخت فسیلی انرژیهای مصرفی مربوط به روش آبیاری نشتی و پس از آن بهترتیب آبیاریهای بارانی و قطرهای بود. میزان مصرف الکتریسیته در روش آبیاری قطرهای بیشترین مقدار را نسبت به دو روش دیگر داشت. بیشترین انرژی مصرفی کودهای نیتروژنه مربوط به روش آبیاری نشتی بود. میزان انرژی مصرفی کودهای فسفره در آبیاری قطرهای کمترین مقدار و انرژی استفاده از کودهای پتاسه در سیستم آبیاری قطرهای بالاترین بود. انرژی مصرفی ناشی از مصرف علفکشها در روش قطرهای بیشترین و آبیاری نشتی در رده بعدی قرار گرفت. انرژی مصرفی ماشینآلات در روش آبیاری بارانی بیشترین بود. در روش اخیر انرژی مصرفی ماشینآلات تقریباً نیمی از سهم انرژی مصرفی ورودیهای کل بود. میزان انرژی مصرفی غیرمستقیم برای سیستم آبیاری قطرهای 6868 مگاژول بر هکتار و در آبیاری بارانی 2756 مگاژول بر هکتار بود. انرژی ناشی از بذر مصرفی در روش آبیاری قطرهای بالاترین و در آبیاری بارانی کمترین مقدار بود. میزان کل انرژیهای ورودی و خروجی در روش آبیاری بارانی بیشترین مقدار (24/106674 و 162000 مگاژول بر هکتار) بود و پس از آن روشهای آبیاری قطرهای (82/97807 و 151000 مگاژول بر هکتار) و آبیاری نشتی (61/92539 و 139000 مگاژول بر هکتار) در ردههای بعد قرار گرفتند. بازده انرژی روش آبیاری قطرهای 6/1 بیشتر از سایر روشهای آبیاری بود. میزان بهرهوری انرژی از نظر مقدار در آبیاری قطرهای و نشتی بیشترین 44/0 و در آبیاری بارانی 41/0 کمترین بود. انرژی خالص در آبیاری بارانی بیشترین (18/ 53392 مگاژول بر هکتار) و در آبیاری نشتی (38/46660 مگاژول بر هکتار) کمترین میزان بود. میزان بهرهوری انرژی از نظر مقدار در آبیاری قطرهای و نشتی (44/0 و 43/0) بیشترین و در آبیاری بارانی کمترین (41/0) بود. میزان انرژی ویژه در آبیاری نشتی (36/2) بیشتر از سایر روشها و در آبیاری قطرهای کمترین (32/2) بود.