بررسی تأثیر عوامل اکولوژیک بر ترکیبهای اسانس ژنوتیپهای مختلف آویشن دنایی (Thymus daenensis Celak) با استفاده از تکنیک رجبندی
نویسندگان
1 استاد، بخش تحقیقات گیاهان دارویی و محصولات فرعی، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 استادیار، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران
doi
10.22092/ijmapr.2019.122173.2342چکیده
شناسه دیجیتال (DOR):98.1000/1735-0905.1398.35.196.94.2.1576.1610 آویشن دنایی با نام علمی Thymus daenensis Celak یکی از گونههای انحصاری کشور ایران میباشد. از آنجا که این گونه یکی از باارزشترین گیاهان دارویی منطقه زاگرس مرکزی است، بهرهبرداری بیرویه آن را در معرض خطر انقراض قرار داده است. تکنیک رجبندی (Ordination) ازجمله روشهایی میباشد که ارتباط بین گیاه و متغیرهای محیطی را بررسی میکند. بهمنظور بررسی تأثیر عوامل اکولوژیک بر ترکیبهای اسانس، تعداد 8 رویشگاه آویشن دنایی در استان اصفهان شناسایی و پس از جمعآوری اندامهای هوایی گیاه و اسانسگیری، ترکیبهای آن شناسایی گردید. 24 عامل بیواقلیمی، خاک و توپوگرافی در رویشگاهها برای آنالیز رجبندی تعیین شد. نتایج نشان داد عوامل ارتفاع، متوسط دما در مرطوبترین فصل، همدمایی، میزان بارندگی در مرطوبترین فصل، میزان بارندگی سالانه، میزان بارندگی در خشکترین فصل و دامنه درجه حرارت سالانه، درصد رس، سنگریزه، ماده آلی، نیتروژن و پتاسیم قابل جذب از تأثیرگذارترین عوامل بر ترکیبهای اسانس بودند. تیمول بهعنوان ترکیب اصلی این گونه تحت تأثیر تغییرات دامنه درجه حرارت سالانه، ارتفاع و شیب قرار گرفت. درصد شن خاک و متوسط دما در مرطوبترین فصل ازجمله مهمترین عوامل تأثیرگذار بر تولید کارواکرول بودند. یافتههای حاصل از این مطالعه میتواند نقش ارزشمندی در مدیریت کشت و توسعه آویشن در عرصههای منابع طبیعی و کشاورزی بهویژه با توجه به نوع ترکیبهای مورد نیاز در صنایع دارویی و بهداشتی داشته باشد.