ارائه مدل علّی اشتیاق تحصیلی بر اساس رضایتمندی تحصیلی ادراکشده؛ نقش واسطهای خودکنترلی تحصیلی آگاهانه (کاربرد تحلیل مسیر)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
2 استاد تمام، گروه روانشناسی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران. (نویسنده مسئول)
3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
4 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
doi
10.22038/mjms.2022.24155چکیده
مقدمه: هدف مطالعه حاضر ارائه مدل علّی اشتیاق تحصیلی بر اساس رضایتمندی تحصیلی ادراکشده؛ نقش واسطهای خودکنترلی تحصیلی آگاهانه بود.روش کار: طرح پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ جمعآوری دادهها ازجمله مطالعات کمی و مبتنی بر رویکرد همبستگی با استفاده از تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع تحصیلی متوسطه اول و دوم شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که با استفاده از جدول کرجسی-مورگان تعداد 300 نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای بهعنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامههای رضایتمندی تحصیلی ادراکشده احمدی و شیخالاسلامی (1388)، پرسشنامه تدریس تحولآفرین بوچامپ و همکاران (2010)، پرسشنامه تعامل معلم-شاگرد مورری و زوواک (2019)، پرسشنامه چرخه زیستی هورن و استربرگ (1967)، پرسشنامه خودکنترلی تحصیلی آگاهانه پری و همکاران (2001) و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی گونیوس و کزو (2015) برای گردآوری دادهها استفاده شد. دادههای بهدستآمده با استفاده از نرمافزارهایSPSS نسخه 24 و AMOS تجزیهوتحلیل شدند.نتایج: یافتهها نشان داد که ضرایب استاندارد مسیر رضایت تحصیلی ادراکشده به خودکنترلی تحصیلی آگاهانه (001/0>P، 54/0=β)، مسیر رضایت تحصیلی ادراکشده به اشتیاق تحصیلی (001/0>P، 67/0=β) و ضریب استاندارد مسیر خودکنترلی تحصیلی آگاهانه به اشتیاق تحصیلی (001/0>P، 47/0=β) در سطح معناداری01/0>P معنادار است. همچنین یافتهها نشان داد که 33 درصد از واریانس خودکنترلی تحصیلی آگاهانه و 42 درصد از واریانس اشتیاق تحصیلی بهوسیله مدل حاضر تبیین گردید. علاوه بر این برای بررسی معناداری نقش میانجیگری خودکنترلی تحصیلی آگاهانه از روش بیشینهنمایی بوت استراپ در نرمافزار AMOS استفاده گردید که نتایج نشان داد که خودکنترلی تحصیلی آگاهانه در بین رابطه بین رضایتمندی تحصیلی ادراکشده و اشتیاق تحصیلی بهعنوان متغیر میانجی ایفای نقش میکند.نتیجهگیری: بنابراین و با توجه به نتایج بهدستآمده بدیهی است که افزایش خودکنترلی تحصیلی آگاهانه و بهتبع آن افزایش سطح رضایتمندی تحصیلی ادراکشده باعث ارتقای میزان اشتیاق تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه میشود که پیشنهاد میشود که مسئولین ذیربط به نقش خودکنترلی تحصیلی آگاهانه بهعنوان میانجی و ارتقادهنده رضایت تحصیلی و اشتیاق تحصیلی توجه بیشتری داشته باشند.