بازتاب عناصر اقلیمی در داستان‌های ابراهیم یونسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان. ایران

2 دانشیار رشتۀ زبان و ادبیات فارسی دانشکدۀ ادبیات دانشگاه سیستان و بلوچستان. ایران

3 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشکدۀ ادبیات دانشگاه سیستان و بلوچستان. ایران

doi
10.22034/perlit.2020.11112
چکیده

داستان‌‌های اقلیمی غالباً بازتاب‌دهندۀ ویژگی‌ها و عناصر مشترکی چون فرهنگ، باورها و آداب‌ورسوم یک منطقۀ جغرافیایی هستند. یکی از حوز‌‌‌ه‌های پنج‌‌گانۀ داستان‌نویسی اقلیمی ایران، حوزۀ داستان‌نویسی اقلیمی غرب یا کرمانشاه است که هویّت مستقلی دارد و پیشینۀ آن تقریباً به قدمت داستان‌نویسی مدرن ایران است. اقلیم کرمانشاه در پدیدآمدن ادبیات کارگری و بازتاب اندیشه‌ برابریِ حقوق انسانی پیشتاز است. در این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی، ویژگی‌های اقلیمی و عناصر مادی و معنویِ فرهنگی، همچون زبان، باورها، آداب‌ورسوم، معماری، خوراک و پوشاک و... در آثار ابراهیم یونسی، مورد واکاوی و تحلیل قرار گرفته ‌است. یونسی همچون اغلب نویسندگان حوزۀ کرمانشاه رویکرد رئالیستی را برای روایت رمان‌های خود برگزیده است. پس از بررسی‌های انجام‌شده مشخص شد که عمده‌ترین ویژگی‌های اقلیمی غرب با نمودی برجسته و با دقت و ریزبینی بسیار در تمام داستان‌های یونسی به ‌چشم‌ می‌خورد که باعث شده رمان‌های او در زمرۀ آثار ممتاز ادبیات اقلیمی غرب قرار گیرند.