بررسی اثر کیفیت آب بر روند سدیم زدایی خاک های سنگین با آبشویی پیوسته
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز
2 عضو هیئت علمی گروه آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز
4 عضو هیئت علمی گروه آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز
5 عضو هیئت علمی مؤسسة تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی
doi
10.22059/ijswr.2015.54300چکیده
حجم قابل توجهی زهاب در شبکههای آبیاری و زهکشی خوزستان تولید میشود که مدیریت و استفادة مجدد از آنها ضروری است. یکی از راههای استفادة مجدد از زهابها استفاده از آنها در آبشویی اراضی است. با هدف بررسی قابلیت کاربرد زهاب بر سدیمزدایی از خاکهای رسی این منطقه، آزمایشهای آبشویی در کرتهایی با ابعاد 5/1×5/1 متر در اراضی کشت و صنعت نیشکر سلمان فارسی انجام شد. سه کیفیت آب با هدایت الکتریکی 61/2 (آب تازة رودخانة کارون)، 0/6، و 0/9 دسیزیمنس بر متر (مخلوط زهاب این کشت و صنعت با آب رودخانة کارون) به صورت سه تیمار به نامهای، به ترتیب، T1، T2، و T3 با روش آبشویی پیوسته (کاربرد 30، 60، 120 سانتیمتر آب) با شش تکرار به روش بلوکهای کامل تصادفی در این پژوهش بررسی شد. نتایج نشان داد با افزایش شوری آب آبشویی روند سدیمزدایی کندتر میشود. ولی استفاده از زهابهای شور تا حد 6 دسیزیمنس بر متر موجب افزایش مقدار کلسیم و منیزیمِ خاک پس از آبشویی میشود. نسبت جذب سدیم در لایة 0 تا 30 سانتیمتری خاک، که قبل از آبشویی 84 میلیاکی والان در لیتر به توان یکدوم بود، پس از اعمال تیمارهای T1 تا T3 به ترتیب به 9، 10، و 18 میلیاکی والان در لیتر به توان یکدوم رسید. بنابراین، مشکل سدیمی در این لایه با آبشویی با زهاب دارای شوری 6 دسیزیمنس بر متر برطرف میشود و برای این کار به استفاده از آب شیرین نیازی نیست. واکنش خاک بررسیشده، چه قبل از آبشویی و چه بعد از آن، در محدودة قلیایی قرار نگرفت.