تُرکِ سن سن گوی من (بررسی بازتاب زبان و فرهنگ ترکی در دیوان خاقانی)
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه جیرفت.ایران
doi
10.22034/perlit.2020.10288چکیده
شکی در این نیست که بخشی از بنمایههای صور خیال شاعران و نویسندگان، تحت تأثیر محیط و قلمرو جغرافیایی آنها شکل میگیرد و به نوعی در آثار ادبی آنها انعکاس و بازتاب مییابد. این تأثیرپذیری در نویسندگان و شاعران با توجه به روحیّۀ لطیف و حسّاسی که دارند، بیشتر از دیگران بوده است. بر این اساس، پژوهش حاضر در پی پاسخ بدین سؤال است که آیا خاقانی شروانی نیز از زبان و فرهنگ محیط زندگی خود، آذربایجان، تأثیر و تأثر پذیرفته است؟ سرزمینی که خاقانی در آن رشد و زندگی کرده است، علاوه بر وجود اقوامِ تُرک در آن، خود نیز تحت حکومت فرمانروایان تُرک اداره میشده است. پژوهش نشان میدهد که زبان ترکی و محیط و فرهنگ آذربایجان به انحای مختلف در آثار خاقانی بازتاب یافته است؛ علاوه بر حضور مستقیم تعداد بیشماری از لغات ترکی، تمثیلات و کنایات ترجمهشده از ترکی، باورها و اعتقادات مردمی و محیط آذربایجان در آثار شاعر تأثیر جدّی نهاده و مبنای خلق بسیاری از مضامین و تصاویر شعری وی شده است تا حدی که بدون توجه بدین امر، بخشی از ظرایف و مفاهیم ابیات دیوان خاقانی بهدرستی قابلدرک و تبیین نیست.