تأثیر آبیاری قطره ای سطحی و زیرسطحی بر عملکرد گل محمدی تحت رژیمهای مختلف آبیاری
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل
2 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی گروه مهندسی آب دانشکدة آب و خاک دانشگاه زابل
3 عضو هیئت علمی، بخش فنی و مهندسی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان
doi
10.22059/ijswr.2014.52593چکیده
در این تحقیق اثر دو سامانة آبیاری قطرهای سطحی و زیرسطحی بر عملکرد و کارایی مصرف آب آبیاری و بازده اسانس گل محمدی در سه سطح آبیاری (100، 70، و 40 درصد مقدار تبخیرتعرق پتانسیل) ارزیابی شد. بدین منظور آزمایشی در قالب طرح کرتهای خردشده بر پایة بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان در ایستگاه تحقیقاتی جوپار در سالهای 1391 و 1392 اجرا شد. نتایج نشان داد عملکرد و کارایی مصرف آب آبیاری و بازده اسانس در دو نوع سامانة آبیاری تفاوت معنادار ندارند. بالاترین میزان عملکرد با مقدار 93/2716 کیلوگرم در هکتار مربوط به تیمار 100 درصد تبخیرتعرق پتانسیل و بالاترین کارایی مصرف آب آبیاری مربوط به تیمار 40 درصد تبخیرتعرق پتانسیل، با میزان 14/2 کیلوگرم بر متر مکعب در هکتار بود. همچنین تیمار70 درصد تبخیرتعرق پتانسیل بالاترین بازده اسانس را داشت.
