اثر محلولپاشی با غلظتهای متفاوت کودهای زیستی Aa40 و Humus-S بر عملکرد گل و بنه زعفران (Crocus sativus L.) در مزرعه چهار ساله
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، مشهد، ایران
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، مشهد، ایران
3 گروه زیست فناوری مواد غذایی، مؤسسه پژوهشی علوم و صنایع غذایی، ایران
doi
10.22067/jag.v11i1.75839چکیده
به منظور ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ کاربرد دو نوع کود زیستی Aa40 و Humus-S و غلظتهای آنها بر عملکرد و اجزای عملکرد گل و بنه زﻋﻔﺮان (Crocus sativus L.)، آزمایشی به صورت فاکتوریل دو عاملی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در منطقه کارده طی سالهای 1395 تا 1396 انجام شد. عامل اول شامل دو نوع کود زیستی Humus-S و کود Aa40 و عامل دوم شامل غلظتهای صفر، 1، 5/1، 2 و 5/2 در هزار این دو نوع کود به صورت محلولپاشی در دو مرحله بود. صفات مورد مطالعه شامل وزن تر گل، وزن تر و خشک کلاله، وزن تر و خشک گل بدون کلاله، وزن تر و خشک برگ، وزن بنههای دختری، تعداد گل، تعداد بنههای دختری در گروههای وزنی 5-1/0، 10-1/5، 15-1/10 و بیش از 15 گرم بودند. نتایج نشان داد که غلظت کود تأثیر معنیداری بر اکثر مولفههای عملکردی بنه و گل زعفران داشت. همچنین نوع کود زیستی تأثیر معنیداری بر عملکرد زعفران نداشت. اثر متقابل کود مصرفی و غلظت تنها بر وزن تر برگ تأثیر معنیداری داشت. بیشترین وزن خشک کلاله و وزن خشک بنههای دختری برای غلظت 5/2 در هزار با 98/1239 و 4955 گرم بر متر مربع بدست آمد و کمترین مقادیر به شاهد به ترتیب با 56/930 و 4085 گرم بر متر مربع اختصاص داشت. بالاترین و پایینترین تعداد بنههای دختری به ترتیب برای غلظت 2 در هزار و شاهد با 415 و 33/380 بنه در متر مربع مشاهده شد. با توجه به یافتههای تحقیق میتوان نتیجه گرفت با افزایش غلظت کودهای زیستی تا حد بهینه میتوان عملکرد زعفران را بهبود داد. درضمن کاربرد کودهای زیستی جایگزین مناسبی بجای کودهای شیمیایی از لحاظ بهبود عملکرد و کاهش آلودگیهای زیست محیطی میباشد.