بررسی راهکارهای اجرایی افزایش کیفیت مسکن و امنیت تصرف در سکونتگاههای غیررسمی با رویکرد ماتریس کمی برنامهریزی راهبردی، نمونه موردی: شهر همدان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان.
2 دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان.
doi
چکیده
اسکان غیررسمی یکی از نمودهای بارز فقر شهری است که در درون یا مجاورت شهرها (به ویژه شهرهای بزرگ) به شکلی خودرو، فاقد مجوز ساختمان و برنامهریزی رسمی شهرسازی، با تجمعی از اقشار کم درآمد و سطح نازلی از کمیت و کیفیت مسکن شکل میگیرد و با عناوینی همچون حاشیهنشینی، اسکان غیررسمی، سکونتگاههای خودرو شناخته میشود. بررسی شرایط کالبدی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و زیستی سکونتگاههای غیررسمی کلان شهر همدان، نشان از پایین بودن کیفیت مسکن در این بخشها دارد. پایین بودن کیفیت مسکن در اسکانهای غیررسمی ناشی از عوامل بسیاری همانند: پایین بودن میزان درآمد، فقدان مالکیت قانونی، عدم حمایتهای دولتی و سیاسی از محله و غیره میتواند باشد. در این تحقیق سعی شده است که سیاستهای کاربردی تحول کیفیت مسکن و امنیت تصرف به روشهای کمی در سکونتگاههای غیررسمی کلان شهر همدان بررسی شود. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و بر مبنای روشهای اسنادی و ماتریس کمی برنامهریزی راهبردی اجرا شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که راهبردهای: طراحی و اجرا پروژههای محرک توسعه در این سکونتگاهها؛ حمایت و تقویت نهادها و سازمانهای موجود در زمینه تأمین مسکن اقشار کم درآمد؛ تصویب قانون جهت هدایت منابع مالی در دسترس برای تولید مسکن عمومی، بالاترین اولویت را در ارتقاء کیفیت مسکن و امنیت تصرف دارند.