کاربرد مدل سازی معکوس در برآورد ضرایب نفوذپذیری و زبری در آبیاری جویچهای معمولی و یکدرمیان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی گروه مهندسی آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران
2 استادیار گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشگاه تهران.
doi
10.22059/ijswr.2014.51616چکیده
هدف این پژوهش برآورد ضرایب نفوذپذیری و زبری در آبیاری جویچهای با استفاده از مدلسازی معکوس، به عنوان روشی غیر مستقیم، است. بدین منظور، از مدل شبیهسازی آبیاری سطحی در مدلسازی معکوس استفاده شد. از الگوریتم ژنتیک و هفت تابع هدف، که شامل کمینهکردن اختلاف مقادیر اندازهگیری و شبیهسازیشدة زمان پیشرَوی و زمان پسرَوی و حجم کل رواناب و ترکیبی از آنها بود، برای تعیین مقادیر بهینة ضرایب نفوذپذیری و زبری استفاده شد. نتایج نشان داد تابع هدفی که توانست اختلاف مقادیر شبیهسازی و اندازهگیریشدة همه پارامترها را به صورت همزمان کمینه کند ضرایب نفوذپذیری و زبری را با دقت بالایی تخمین زد. درصد خطای نسبی در برآورد زمان پیشرَوی، زمان پسرَوی، و دبی رواناب در روش مدلسازی معکوس بهترتیب در محدودة 3/1ـ 5/1، 4/3ـ 1/4، و 4/0ـ 5/12 و در روش الیوت و واکر بهترتیب در محدودة 7/18ـ 6/26، 4/3ـ 7/3، و 5/12ـ 0/13 برای دو روش آبیاری جویچهای معمولی و یکدرمیان بهدست آمد.