داستان‌های عاشقانه؛ گونه غنایی یا روایی؟

نویسندگان

1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان

doi
چکیده

بنای این تحقیق بر این پرسش گذاشته شده است که یک متن روایی باید چه معیارهایی داشته باشد که آن را بتوان نوع ادبی غنایی به شمار آورد. برای پاسخ به این سؤال، نگارنده با روش توصیفی – تحلیلی سعی کرده است ویژگی­هایی را که در داستان­های برجستۀ عاشقانه عامل روایی را در برابر عامل غنایی کم رنگ می­کند، نشان دهد. عواملی مانند توصیف کشمکش­های عاطفی، وجوه شعری و غنایی، استفاده از زبان غنایی، حضور من راوی در متن، از مهم­ترین مؤلفه­هایی است که فراوانی و گسترش آن در یک متن، عنصر روایت را کم رنگ تر از عنصر غنایی جلوه می­دهد. بنابراین در داستان­های عاشقانۀ غنایی مخاطب با صحنه­هایی رو به رو می­شود که منشاء آن عواطف و احساسات گوینده یا شخصیت داستان است. در چنین متنی کارکرد شعری (ادبی) و عاطفی متن بر کارکرد ارجاعی آن غالب است.