رویکرد مولانا نسبت به فکر و اندیشه
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشآموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
در باور مولوی فکر نه تنها مهمترین بخش وجودی انسان بلکه موجد عالم معنا و صورت است. انسان اندیشهور و آگاه با به کارگیری فکر حقیقی و رویکردهای گوناگون آن سبب خلق و آفرینش در جهات مختلف زندگی (هنری،رفتاری، روحی و روانی) میشود. افکار ( لطیفههای غیبی ) مسبّب خیر و شرّ در عالم هستیاند و مادام مشغول جذب، دفع، اکل و صورتسازی هستند. مولانا فکر را در زمرة کمترین آکلان میداند و بر آن است که این نیرو موجب فربهی یا نزاری روح میشود. وی با رویکردهای متفاوت گاه ممدوح گاه مذموم از فکر یاد کرده است. دید متناقضگونه و پارادوکسیکال وی محل تأمل بسیار است. وی همگام و هم عقیده با عرفا و فلاسفه این قوه را در معانی و انواع کارکرد به کار برده است. وی بیشتر به کارکردهای عملی فکر ارزش و اعتبار میدهد و رویة نظری آن را زمینة بروز و ظهور آن کارکردها میداند.