تأثیر سیاستهای دولت پهلوی بر نهادینهنشدن فرهنگ مشارکت عمومی در عرصه حفاظت محیطزیست (1321- 1357)
نویسندگان
doi
چکیده
یکی از مهمترین عوامل موفقیت دولت در اجرای سیاستهای محیطزیستی، مشارکت عمومی فعال و مؤثر مردم است. به همین جهت در این پژوهش، با تحلیل سیاستهای محیطزیستی دولت ایران بهخصوص تحلیل قوانین موضوعه محیطزیستی و نگاهی به رویکرد برنامههای عمرانی پنجگانه پیش از انقلاب 1357، به سهم دولت و تأثیر سیاستهایش بر کاهش مشارکت عمومی و فقر فرهنگ مشارکت در امر حفاظت محیطزیست پرداخته میشود. براساس فرضیه این پژوهش، دولت پهلوی بهدلیل تلاش برای استفاده از توان قضایی، تقنینی و نظام اداری در حال گسترش خود، درصدد انجام تمام امور مربوط به حفاظت محیطزیست بود و همین امر مانع حضور مردم در حفاظت محیطزیست میشد. بنابراین در پاسخ به این سؤال که دولت پهلوی چه نقشی در عدم مشارکت عمومی فعال در حفاظت محیطزیست داشته است، نشان خواهیم داد که در ایران بهدلیل سیطره دولت استبدادی و تمامیتخواه، غلبه مدل نهادی سیاستگذاری و رویکرد دستوری برنامهریزی توسعه با استفاده از قانونگذاریهای متکی بر راهکارهای انتظامی- انضباطی، عرصه برای حضور فعال مردم در حفاظت از محیطزیست هر روز تنگتر میشد و همین عوامل از تبدیل مسائل محیطزیستی به مسئلهای اجتماعی آنگونه که در غرب رخ نمود، جلوگیری کردند.
