تبار رمانتیکی گفتمان ملتگرایی دوره پهلوی اول و آموزش هویت ملی در کتابهای درسی دبستان
نویسندگان
1 ,PhD. Graduate of Islamic Iran, Kharazmi University , salimihosein10@gmail.com
doi
چکیده
حکومت رضاشاه بهمثابه یک دولت مطلقه مدرن، گفتمان ملتگرایی اقتدارگرای رمانتیک را که ریشه در اندیشه متفکران آلمانی چون فیخته و هِردر داشت، بهعنوان پارادایم خویش برای بنانهادن هویت ملی ایرانی برگزید. این گفتمان بر «سجایای ملی» پای میفشرد و با تکیه بر «رمانتیسیسم» ملت را پدیدهای ازلی میانگاشت و تاریخ ملی، ذات هویت ملی محسوب میشد. به همین جهت، حاکمیت پهلوی اول در جهت ایجاد زیرساختهای فکری جامعه در جهت فرارویاندن هویت ملی مورد نظر خویش، بر آموزش تاریخ ملی بیش از گذشته متمرکز شد تا بدین شکل بر هویت یکپارچه تمام ایرانیان بیش از پیش تأکید شود. در این میان آموزش تاریخ ملی به کودکان، امکان دستیابی هرچه بهتر و سریعتر به این هدف را فراهم میکرد. در این مقاله پرسش اصلی این است که حاکمیت رضاشاه چگونه از طریق آموزش تاریخ به کودکان، مفهوم هویت ملی ایرانی را نهادینه کرد. در پاسخ به این پرسش، فرضیه اصلی این پژوهش این است که دولت مطلقه مدرن کوشید با تکیه بر ملتگرایی اقتدارگرای رمانتیک و کاربست آن در خوانش تاریخ ملی در کتابهای درسی دوره دبستان، مفهوم هویت ملی ایرانی را در میان نسل جدید ملت ایران نهادینه کند.
