از ابهام اشیای مادی به دوگانهانگاری جوهری نوخاسته
نویسندگان
1 1 دانشکده الاهیات، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
10.48308/kj.2026.243025.1396چکیده
پرسش از چیستی و تبیین جایگاه متافیزیکی «خود» یکی از چالشبرانگیزترین مباحث فلسفه ذهن است. اگرچه امروزه فیلسوفان اقبال کمتری به دوگانهانگاری جوهری نشان میدهند اما دین زیمرمن، با تمرکز بر ابهام اشیای مادی متعارف و مسئله کثرت، استدلال بدیعی علیه مادیانگاری اقامه کرده و درصدد دفاع از دوگانهانگاری جوهری نوخاسته برآمده است. این استدلال با پاسخها و نقدهای جدی از سوی مادیانگاران مواجه شده است. پژوهش حاضر، ضمن دفاع از موضع زیمرمن، ابتدا، با حذف برخی پیشفرضهای غیرضروری، تقریر سرراستتری از استدلال او ارائه میدهد. در گام بعدی، با ارزیابی انتقادی پاسخهای مادیانگاران، میکوشیم ناکارآمدی راهکارهای آنان را نشان دهیم. درنهایت، استدلال پایانی مقاله بهسمتِ این ایده حرکت میکند که هر تلاشی از سوی مادیانگار برای تدقیق مرزهای مادیِ «خود»، جهت گریز از ابهام، ناگزیر او را وادار به پذیرش ساختاری میکند که تاحدودی به دوگانهانگاری نوخاسته نزدیک است، بهگونهای که دیگر مرز مستحکمی میان این دو دیدگاه باقی نمیماند.