بررسی اثر فراصوت در استخراج گلیسیریزین از شیرین‌بیان (Glycyrrhiza glabra L.) در مقایسه با روش اصلاح شده روسین

نویسندگان

1 استاد، گروه شیمی، دانشگاه پیام نور واحد سقز، سقز، ایران

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی سنندج، سنندج، ایران

3 استاد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی سنندج، سنندج، ایران

doi
10.22092/ijmapr.2018.108293.1885
چکیده

شیرین‌بیان (Glycyrrhiza glabra L.) گیاهی است بوته‏ ای چندساله که در اطراف مدیترانه و آسیا همانند ترکیه، ایتالیا و به‌ویژه ایران به‌طور گسترده رشد می‏ کند. شیرین‌بیان گیاه مطلوبی است که از هزاران سال پیش در مواد غذایی و دارویی کاربرد داشته است. این گیاه حاوی ترکیب‌های زیادی است که مؤثرترین آنها گلیسیریزین بوده که عامل طعم شیرین ریشه شیرین‌بیان (30 تا50 بار از شکر شیرین‏تر) است. ریشه گیاه مذکور از مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی کردستان برای انجام تحقیق تهیه شده و پس از آماده‌ سازی، نمونه‏ های خشک شده را پودر کرده و از آن برای استخراج گلیسیریزین با روش‏های مختلف روسین (rosen modified)، پری‌سونیکاسیون (pre ultrasonic) و پوست سونیکاسیون (post ultrasonic) در زمان‏های 30 و 60 دقیقه و فرکانس‏های 35 و 100 کیلوهرتز و در دمای ثابت 60 درجه سیلسیوس درصد خلوص و بازدهی استخراج مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که بین کلیه تیمارهای مورد بررسی در سطح 0.01>P اختلاف معنی‏دار وجود دارد. البته بین تمامی تیمارهای بررسی شده روش های پوست سونیکاسیون (فرکانس 100 کیلوهرتز و زمان 60 دقیقه) و اصلاح شده روسین به‌ترتیب حداکثر و حداقل درصد خلوص و بازدهی استخراج را نشان داده‌ است.