اندازه گیری عملکرد شرکت‌ها در شرایط درماندگی مالی و عدم درماندگی مالی با تأکید بر رابطه بازده سهام و جریان‌های نقد

نویسندگان

1 دانشیار،گروه حسابداری، واحد علوم تحقیقات‌، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار،گروه حسابداری و مالی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری حسابداری، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران

4 دانشیار، گروه حسابداری و مالی، واحد بندر عباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران

doi
10.22034/iaas.2024.197483
چکیده

توانایی شرکت در ایجاد جریان وجوه نقد، در ارزش سهام و بازده آن منعکس می‌شود، لذا پیش‌بینی جریان وجوه نقد شرکت‌ها به سرمایه‌گذاران کمک می‌نماید تا بازده سهام آن را پیش‌بینی نمایند. هدف پژوهش، ارائه الگویی جهت ارزیابی عملکرد شرکت‌ها باتوجه به رابطه جریان‌های نقدی با بازده سهام در شرایط درماندگی و عدم درماندگی مالی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش، شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق‌بهادار تهران بوده که ۱۹۷ شرکت در دوره زمانی ۱۴۰۰-۱۳۹۱ به‌عنوان نمونه انتخاب و برای انجام تحلیل‌های آماری از روش رگرسیون خطی چندگانه استفاده شده‌است. یافته‌های آماری نشان‌می‌دهد که متغیر مستقل وجه نقد اثر مستقیمی بر متغیر وابسته بازده سهام در شرکت‌های درمانده ندارد، ولی در شرکت‌های غیر درمانده معنادار می‌باشد. درشرکت‌های درمانده متغیرهای مستقل (جریان‌های نقد: عملیاتی، آزاد، حقوق صاحبان سهام و سرمایه‌ای) و کنترلی (اندازه شرکت، اهرم مالی، کیوتو بین) با بازده سهام رابطه معنادار ندارد. ولی در شرکت‌های غیر درمانده بازده سهام رابطه معنادار و معکوس با جریان نقد آزاد و رابطه معناداری با سایر متغیرهای مستقل ندارد. پس از طریق رابطه بازده سهام و جریان نقد آزاد می‌توانیم به ارزیابی شرکت‌ها در شرایط عدم درماندگی مالی بپردازیم. علاوه بر این، برای تشخیص شرکت‌های درمانده و سالم از مدل کردستانی و تاتلی که مدل‌های استخراج شده از آن، بهترین متغیرهای توضیحی در روش تحلیل ممیزی و لوجیت، در سطح دقت ۹۳ % بوده که در ایران کاربرد بیشتری دارد، بهره برده شده‌است که حاکی از عدم وجود رابطه معنادار بین وجه نقد و بازده سهام در شرکت‌های درمانده می‌باشد.