بررسی تحلیلی مفهوم ظلم و مصادیق آن در شعر پروین
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه تبریز
2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
پروین ستاره تابناک ادب فارسی است که صورت زیبا و محتوای غنی اشعار او کاوشهای مختلف را میطلبد که این سطور یکی از آنهاست. در این پژوهش که به روش کتابخانهای صورت گرفته، چگونگی بازتاب ستم و ستمگری در نظام فکری پروین بررسی شده و این نتایج رخ نموده است که وی در قالبهای گوناگون شعری خود، عالمانه به ظلم و آثار و عواقب آن پرداخته و ستم را موجب تیرگی روان و بدنامی و تباهی دنیا و آخرت انسان دانسته و خلایق را به ظلمستیزی و ستمنپذیری فراخوانده است. در اندیشه پروین ظالم به مار و اژدهای گزنده وگرگ درنده و تیغ شکافنده همانند شده و حاکمان و کارگزاران، قاضیان، صیادان و زراندوزان چهار گروه بیدادگر به شمار آمدهاند. مدینه فاضله پروین شهری عاری از ستم و دارای رفاه وآسایش توأم با ارزشهای انسانی است. او ستم پذیری مردم را عامل تداوم ستمگری ظالمان دانسته و با تکیه بر«الناس علی دین ملوکهم» خطای مردم را به خطای حاکمان پیوند داده است.