تعیین سطوح بهینه کودهای زیستی و محلول‌‌پاشی آهن بر عملکرد کمی و برخی ویژگی‌های کیفی چای ترش (Hibiscus sabdariffa L.)

نویسندگان

1 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 گروه زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.

4 گروه آب و خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22067/jag.v9i4.56478
چکیده

به‌منظور بررسی اثرات کودهای زیستی و محلول‌پاشی آهن بر عملکرد و شاخص‌های کیفی گیاه دارویی چای ترش (Hibiscus sabdariffa L.) آزمایشی در مزرعه آموزشی- پژوهشی پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل در سال زراعی 1395-1394 به صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل چهار سطح مصرف کود آلی شامل؛ شاهد، ورمی-کمپوست، کودگاوی، جلبک دریایی و سه سطح محلول‌پاشی آهن شامل؛ شاهد، محلول‌پاشی به‌میزان سه و شش سی‌سی در هزار بودند. تیمارهای کود زیستی عامل اصلی و سطوح مختلف محلول‌پاشی آهن عامل فرعی در نظر گرفته شد. صفات مورد مطالعه شامل؛ عملکرد اقتصادی، بیولوژیک، شاخص برداشت، مقدار کلروفیل a، b و کاروتنوئید، آنتوسیانین، کربوهیدرات و میزان پروتئین بود. مصرف سطوح مختلف محلول‌پاشی آهن و تیمارهای کود زیستی و بر‌همکنش آن‌ها بر تمامی صفات به جز شاخص برداشت در سطح یک و پنج درصد معنی‌دار شد. بیش‌‌ترین مقدار عملکرد اقتصادی وزن خشک کاسبرگ چای ترش برابر با 60/587 کیلوگرم در هکتار با مصرف توام شش سی‌سی در هزار محلول‌پاشی آهن و کود زیستی جلبک دریایی به-دست آمد و بالاترین مقدار آنتوسیانین کاسبرگ (960/8 میکرو‌مول برگرم وزن تر) در تیمار سه در هزار آهن و کود دامی حاصل گردید، همچنین غلظت شش در هزار محلول‌پاشی آهن سبب افزایش میزان کربوهیدرات و پروتئین سرشاخه‌ها گردید. نتایج نشان داد که مصرف تلفیقی کودهای زیستی و محلول‌پاشی آهن، نسبت به مصرف جداگانه آن‌ها می تواند در افزایش عملکرد و ویژگی‌های کیفی چای ترش نقش موثری را ایفا کند.