بررسی اثر تراکم و عمق کاشت بر صفات مختلف زعفران (Crocus sativus L.) در منطقه ماهیدشت کرمانشاه

نویسندگان

1 باستادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات، آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، مؤسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی کرمانشاه

3 کارشناس ارشد، بخش تحقیقات گیاهان دارویی، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

doi
10.22092/ijmapr.2017.108602.1905
چکیده

زعفران (Crocus sativus L.) ارزشمندترین محصول مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران است که به‌دلیل رنگ و طعم آن در صنایع غذایی و به‌دلیل خاصیت دارویی‌اش در پزشکی استفاده می‌شود. فاصله و عمق کاشت مناسب بنه نقش مهمی بر عملکرد زعفران داشته، به همین منظور برای بررسی اثر فاصله و عمق کاشت بنه بر رشد رویشی و عملکرد زعفران، آزمایشی در سال زراعی 1393-1392 در مرکز آموزش جهاد کشاورزی ماهیدشت استان کرمانشاه به‌صورت فاکتوریل شامل فاصله کاشت بنه در 4 سطح 3، 6، 9 و 12 سانتی‌متر روی ردیف و عمق کاشت مختلف بنه در 3 سطح 10، 15 و 20 سانتی‌متر بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. صفات تعداد گل، وزن تر گل، طول گلبرگ، طول دمگل، وزن تر و خشک کلاله، طول کلاله، وزن تر برگ، تعداد و وزن متوسط بنه در یک مترمربع اندازه‌گیری شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر فاصله و عمق کاشت بنه بر همه صفات معنی‌دار شد. ولی اثر متقابل بین فاصله کاشت در عمق کاشت بنه فقط بر صفات وزن تر کلاله و وزن متوسط بنه معنی‌دار شد. بیشترین تعداد گل، وزن تر گل، وزن تر و خشک کلاله (به‌ترتیب 2.09 و 0.5 گرم در مترمربع)، وزن تر برگ و تعداد بنه در تیمار فاصله کاشت 6 سانتی‌متر و عمق کاشت 15 سانتی‌متر مشاهده شد. بیشترین طول کلاله، در تیمار فاصله کاشت 9 سانتی‌متر و عمق کاشت 15 سانتی‌متر و بیشترین وزن متوسط بنه در تیمار فاصله کاشت 12 سانتی‌متر و عمق کاشت 15 سانتی‌متر ثبت شد. بنابراین تیمار فاصله کاشت 6 سانتی‌متر و عمق کاشت 15 سانتی‌متر که بیشترین تأثیر را بر وزن تر و خشک کلاله داشت، قابل توصیه می‌باشد.