چارچوب نظری برای آموزش ترکیبی درس تربیتبدنی در مدارس: یک دیدگاه سیستمی
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2
3 دانشگاه تهران
doi
10.22089/smrj.2025.17542.4104چکیده
هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوب نظری برای آموزش ترکیبی درس تربیتبدنی بود. این مطالعه از نوع کیفی اکتشافی با رویکرد گلیزری تئوری دادهبنیاد بود و 21 نفر از خبرگان این حوزه، به صورت هدفمند ملاکمدار انتخاب شدند و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با آنها انجام شد. دادههای کیفی جمعآوریشده در سه مرحله باز، محوری و انتخابی کدگذاری و یک چارچوب نظری براساس دیدگاه سیستمی طراحی شد. یافتهها نشان داد، در چارچوب آموزش ترکیبی درس تربیتبدنی با نگرش سیستمی، دو عامل به نامهای یاددهنده-یادگیرنده و الزامات زیرساختاری بهعنوان درونداد و سه عامل با عناوین محتوا و روش آموزش، تعامل و مشارکت و نیز ارزشیابی و نظارت بهعنوان فرایندها، منجر به بروندادی با عنوان توسعه رویکرد آموزش ترکیبی درس تربیتبدنی میشود. بیشک در چارچوبی مناسب و واقعگرایانه، در نظر گرفتن فرصتها و ظرفیتهای آموزش مجازی و نیز نیازها و ضرورتهای آموزش حضوری در مدراس، بیشترین بهرهوری را در دستیابی به اهداف اختصاصی درس تربیتبدنی خواهد داشت. در راستای تحقق چارچوب ارائه شده، لازم است دو رویکرد آموزشی با توجه به امکانات و موقعیت جغرافیایی مدارس مدنظر قرار گیرد: اولین رویکرد پیشنهادی روش غنیشده با فناوری بدون کاهش زمان کلاس سنتی درس تربیتبدنی است. دومین رویکرد، یادگیری ترکیبی همراه با کاهش زمان کلاس درس سنتی است که در آن معلم میتواند از روش یادگیری ترکیبی انعطافپذیر با توجه به شرایط و طرح درس و زمانبندی ارائهشده استفاده کند.
