برنامهریزی محله محور در بافت فرسوده با رویکرد نوشهرگرایی مطالعه موردی محلات محمودآباد سفلی و سالم آباد شهر یاسوج
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج، یاسوج، ایران
2 کارشناس ارشد شهرسازی (برنامهریزی شهری)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج
doi
چکیده
رویکرد نوشهرگرایی بر ارزشهای سنتی شهرها تکیه دارد. اصول آن بر بازگشت به ساختار سنتی محلات تأکید میکند و به نظر میرسد قادر است با توجه به ظرفیتهای نوین اجتماعی، راهکارهای موثری را در را راستای احیای بافتهای کهن و رو به افول شهری ارائه دهد. در این راستا پژوهش حاضر تلاش دارد با استفاده از رویکرد نوشهرگرایی و با تأکید بر حفظ و احیای ارزشهای محله محوری، ارتقا عملکرد و افزایش کارایی محله محمود آباد سفلی و سالم آباد را دنبال کند. به منظور انجام پژوهش حاضر از ابزار پرسشنامه برای جمعآوری اطلاعات و از آزمون تی تک نمونهای برای آزمون فرضیات استفاده شد. حجم نمونه آماری با توجه به جمعیت ..... محلات محمود آباد سفلی و سالم آباد، با استفاده از روش کوکران 325 عدد تعیین گردید. همچنین پایایی سؤالات با استفاده از روش کرونباخ 8/0 محاسبه گردید. نتایج نشان داد که اصول قابلیت پیادهروی (30/3)، کاربریهای مختلط و متنوع (20/4)، مسکنهای مختلط (22/4)، معماری و طراحی شهری با کیفیت (57/3)، حملونقل (44/3)، پایداری (12/3) و کیفیت (90/3) در محلات مورد مطالعه کیفیت مطلوبی داشته و اصل ارتباط پذیری (86/2) و ساختار سنتی محلات (81/2) میانگینی کمتر از میانگین مطلوب (3) داشته که حاکی از قابلیت پایین محلات در تسهیل مسیرهای پیادهروی و عدم توجه به ساختار سنتی محلات است. بهطور کلی ساکنان محلات محمودآباد و سالم آباد کیفیت زندگی را در محله نسبتاً مطلوب (3.90) ارزیابی میکنند.