فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شیوع ویروس کرونا در سال 2019 میلادی به‌تدریج تمام دنیا را فراگرفت و مشکلات متعددی را در تمامی جنبه‌های زندگی فردی و اجتماعی افراد به وجود آورده است. ناشناخته بودن این ویروس، چالش‌هایی را به‌منظور رویارویی با آن برای مدیران ایجاد و مدیریت بحران در شهرها را با مشکلات فراوانی روبه‌رو کرده است. بروز پیامدهای این همه‎گیری، اعمال محدودیت‎ها در بخش‎های مختلف اجتماعی، اقتصادی و زیست‎محیطی بوده است. در این میان عوامل بسیار مهمی در پایداری شهر‎ها در برابر پاندمی کرونا اثرگذار هستند. عواملی مانند الگوی رشد شهر‎ها، ابعاد اقتصادی، کیفیت دسترسی به خدمات و محیط‌زیست شهری به‌عنوان شاخص‎های اصلی پایداری شهری بیان شده اند که با بهره‎گیری از رشد هوشمند‎شهری به‌عنوان الگوی‎رشد در شهر‎های پساکرونا، می‎توان شهرها را در مقابله با بلایایی مانند بیماری‎های فراگیر، پایدارنمود. پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی مناسب برنامه‌ریزی فضایی شهر اصفهان در دوران پساکرونا با رویکرد پایداری‎شهری، سعی بر آن دارد که بتواند با استفاده از بررسی الگوهای برنامه‌ریزی فضای شهر‎ها و همچنین حوزه شهرنشینی و پایداری شهری، الگوی مناسب برنامه‌ریزی فضای شهر اصفهان در عصر پاندمی کرونا با رویکرد پایداری شهری ارائه نماید. برای این منظور از یک روش تجزیه‌وتحلیل اطلاعات کمی جهت ارزیابی داده استفاده شده است. جمع‎آوری داده‎ها از روش پرسش‎نامه و با استفاده آزمون‌های آماری در نرم‌افزارSPSS، AMOSبه تحلیل داده‎های استخراج شده و سپس با استفاده از نرم‎افزار MICMAC، تأثیرات متقابل عوامل مؤثر پژوهش شناسایی گردیده است. یافته‎ها نشان می‎دهد از میان 27 متغیر بررسی‌شده این پژوهش، 9 متغیر به‌عنوان نیروهای پیشران شناسایی الگوی مناسب برنامه‌ریزی فضایی شهر انتخاب‌شده است. متغیرهای برنامه‌ریزی در سطح محلات، مدیریت یکپارچه، شکل‎گیری قوانین، توانمندسازی محلات، مشارکت شهروندان در امور محله، نهادهای محلی، نقش حکمرانی محلی، دوقطبی شدن فضای شهری، نابرابری کیفیت زندگی، نیروهای پیشران این تحقیق هستند و الگویی مناسب برای برنامه‌ریزی فضایی در جهت پایداری شهر اصفهان می‎باشد.