فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: در میان درمان­های روان­شناختی، درمان ذهن­آگاهی بخشش­محور و درمان هیجان­مدار می­توانند برای زنان آسیب­دیده از پیمان­شکنی همسر مفید باشند. بر همین اساس، این پژوهش با هدف تعیین تأثیر درمان ذهن­آگاهی بخشش محور و درمان هیجان­مدار بر افسردگی و تاب­آوری زنان آسیب‌دیده از پیمان­شکنی همسر اجرا شد. مواد و روش ­ها: این پژوهش از نوع کارآزمایی آموزشی (نیمه آزمایشی) سه گروهی دو مرحله­ای (پیش‌آزمون و پس‌آزمون) بود. جامعه آماری پژوهش زنان آسیب‌دیده از پیمان­شکنی همسر در شهر اصفهان بودند که 45 نفر از آن­ها به صورت هدفمند انتخاب و به­طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه تاب­آوری استفاده شد. گروه درمان ذهن­آگاهی بخشش محور به مدت 11 جلسه و گروه درمان هیجان­مداربه مدت 9 جلسه تحت درمان قرار گرفتند. داده­ها از طریق تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکوا) تحلیل شد. یافته ­ها: بین درمان ذهن­آگاهی بخشش محور (37/10) با گروه گواه (53/20) در افسردگی در پس­آزمون  (001/0>p)، و بین درمان ذهن­آگاهی بخشش محور (40/93) و درمان هیجان­مدار (13/88) با گروه گواه (33/63) در تاب­آوری تفاوت معنی­داری وجود داشت (001/0>p). اما بین درمان هیجان­مدار (67/13) با گروه گواه (53/20) در افسردگی تفاوت معنی­داری دیده نشد. نتیجه ­گیری: بر پایه یافته­های پژوهش، درمان ذهن­آگاهی بخشش محور برای درمان افسردگی و تاب­آوری و درمان هیجان­مدار نیز برای تقویت تاب­آوری زنان آسیب­دیده از پیمان­شکنی همسر مؤثر هستند. توصیه می­شود در راستای ارتقاء توان و سلامت روان­شناختی زنان آسیب‌دیده از پیمان‌شکنی همسر، این دو درمان مورد استفاده قرار گیرند.